Chapter Title : പ്രായം 2 [Leo]

അങ്ങെനെ അവൻ്റെ ഓരോ ലൈനും ഞാനും നീയും പൊട്ടിച്ചു.

~ LOVING SOMEONE DOESN'T NEED A REASON, IF YOU CAN EXPLAIN WHY YOU LOVE SOMEONE, ITS NOT CALLED 'LOVE', ITS CALLED 'LIKE'.
- TRUE ❤️ ~

" എടി ദുഷ്ടെ നിൻ്റെ മനസ്സിൽ ഇതയിരുന്നലെ.. ഞാൻ വിചാരിച്ചു നീ എന്നെ കാണാനാ വരുന്നതെന്ന്. പാവം ഞാനാവനോടുള്ള അന്നെത്തേ ദേയശ്യത്തിന് ഓരോന്ന് ചെയ്തത് അല്ലേ എന്നാലും. ശടാ പെണ്ണിൻ്റെ ആഗ്രഹം നോക്ക്"

ഞാൻ അത് പറഞ്ഞതും പാറു വീണ്ടും പൊട്ടി കരയാൻ തുടാങ്ങി.

" എടി കരയല്ലേ വവാ എഴുനെല്കും"

ഞാൻ അങ്ങെനെ പറനിലെല് ആവളു കരഞ്ഞു അച്ഛനും അമ്മയും എഴുനെല്പിക്കും.

" ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ, എനിക്ക് നീ അവന്റെ പെണ്ണായി ഈ വീട്ടിൽ കയറി വരുന്നത് കൊണ്ട് സന്തോഷമേ ഉള്ളു, ഇനി കരച്ചാൽ നിർത്തു "

പാർവതി - സത്യം, എന്നെ പറ്റിക്യ ആണോ.

" ഒന്നു പോടീ സത്യായിട്ടും അണ്, പണ്ട് എനിക്ക് കിട്ടിയ ലവ് ലെറ്റർ നിധി എടുത്ത് അവന്റെ ക്ലാസ്സിലെ പെണ്ണിന് കൊടുത്താൽപോൾ നീ പോയി അവൻ നിന്റെ ചെക്കൻ ആണെന്ന് പറഞ്ഞുത് - ആഹ്ഹ പെൺകുട്ടി പറഞ്ഞു ഞാൻ ആറിനീരുന്നു. നിന്നോട് ചോദിക്കാൻ ഇരുന്നതാ,പിന്നെ എങ്ങെനെയാ ചോയ്ക എന്നൊക്കെ വിചാരിച്ചു. പിന്നെ അത് ഞാൻ കാര്യമായി എടുത്തില്ല. പക്ഷേ പലപ്പോഴും നിനക്ക് അവനോടുള്ള കുറച്ചു അധികമായിടുള്ള ഇഷ്ടം കാണുമ്പോൾ സംശയം തോന്നാതിരുന്നില്ല. "

പാർവതി ആശ്ചര്യത്തോടെ ഇത് കെട്ടു ഒന്നു ഞെട്ടി.

"പിന്നെ ഇത്ര സീരിയസ് ആണ് എന്നു അറിനത് ഇപോയാലേ, അല്ല ഇനിയെന്താ മോൾടെ പ്ലാൻ."

പാർവതി - നിഖി, എനിക്ക് അവനെ മറക്കാൻ ആവില്ല എടി അവനെ മറക്കാൻ മാത്രം പറയലെ എനിക് പറ്റില്ലെടി അതിനു, അവനെ മറക്കണം എങ്കിൽ പാർവതി മരിക്കണം"

അവൾ അതും പറഞ്ഞു തെങ്ങി.

" ഞാൻ പറഞ്ഞലോ നീ വീട്ടിലേക് വരുന്നത് എനിക്ക് സന്തോഷമേ ഉള്ളു എന്ന്, പിന്നെ എന്തിനാ നീ മരിക്കുന്നതിനെ