Chapter Title : പ്രഭാവലയം [Kafka]

തലമുറക്കും തെറി വിളിച്ചിട്ടു മനസില്ലാ മാനസോടെ ഞാൻ എല്ലാം ചെയ്തു. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു, ഇഡലിയും കഴിച്ചു വന്നവർ ഓരോരുത്തർ ആയി പിരിഞ്ഞു. വൈകുന്നേരം ആയപ്പോഴേക്കും അച്ഛനും അമ്മയും രജനിയും കൂടെ ഇറങ്ങാൻ ഉള്ള പുറപ്പാടായി, ഞാൻ അവരെ മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ ദേഷ്യം  നടിച്ചു ഇരുന്നു അന്നേരം അമ്മ അടുത്ത് വന്നിട്ട്, "ഇനി ഒരു 10 ദിവസം കൂടെ അല്ലെ ഉള്ളു ഉണ്ണി, നീ ഒന്ന് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യ് " ന്നൊക്കെ പറഞു. രജനി നിന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്, തത്കാലം നീ ഇവിടുന്നു ഓൺലൈൻ ക്ലാസ് അറ്റൻഡ് ചെയ്യാൻ ഒക്കെ പറഞു. എന്നിട്ടു അവരിറങ്ങി.

അങ്ങനെ ഞാനും വെല്ലിമ്മയും മാത്രമായി ആ വീട്ടിൽ. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ വെല്ലിമ്മ വന്നു കുലിക്കി വിളിച്ചപ്പോ  ആണ് എഴുന്നേറ്റത്, തലേന്ന് ചടങ്ങിനൊക്കെ വേണ്ടി നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റതു കൊണ്ട് നല്ല ഉറക്ക ക്ഷീണം ഇണ്ടായിരുന്നു. "ഞാൻ നേരത്തെ ഒരുപാട് തവണ നിന്നെ വിളിച്ചായിരുന്നു, നീ അനങ്ങിയില്ല അതാ വന്നു കുലിക്കി വിളിച്ചത്, മോന്റെ ഉറക്കം പോയില്ലേ?  സമയം 10 കഴിഞു അതാ.." വെല്ലിമ്മ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ: "അത്  സാരമില്ല വെല്ലിമ്മ, ഓഹ് ഇത്രയും സമയമായല്ലേ കിടന്നതു മാത്രമേ ഓർമ്മ ഉള്ളൂ, അല്ലെങ്കിലും ഉറങ്ങി കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് ബോധം ഇല്ല, അമ്മ എപ്പോഴും പറയാറുണ്ട്.." വെല്ലിമ്മ ഒന്ന് ചിരിച്ചു, ആൾക്കിപ്പോ അങ്ങനെ കുഴപ്പമില്ല, അല്ലെങ്കിലും വിഷമിച്ചിരിക്കാൻ ആകസ്മിക മരണം ഒന്നുമല്ലായിരുന്നല്ലോ. വെല്ലിമ്മ: മോൻ എണിറ്റു പല്ല് തേച്ചു വാ എന്നാ, ഞാൻ പുട്ടുണ്ടാക്കിട്ടുണ്ട് ഒരുമിച്ചു കഴിക്കാം. ഞാൻ: ശെരി വല്ലിമ്മ പിന്നെ പല്ലുതെപ്പൊക്കെ കഴിഞ്ഞു