Chapter Title : പ്രകാശം പരത്തുന്നവള് - ആമുഖം [മന്ദന്രാജ]
സപ്പടരുതുക്ക് പെര്മിഷന് ഇറുക്ക്' ആയ കാലത്ത് പാന്പരാഗ് ചവച്ചു കേടു പിടിച്ച പല്ലുകള് കാട്ടി ചിരിച്ചു പഴയ ഗുണ്ട ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥ പറയുമ്പോള് ചിരിയാണ് വരുക
കമ്പനി ആറര വരെയേ ഉള്ളൂ ... മാക്സിമം ഏഴു മണി വരെ സംസാരിച്ചും ഒക്കെ നേരം പോക്കും ... പിന്നെ റൂമില്.
പിന്നെ സമയം പോക്കാനൊരു നിവൃത്തിയുമില്ല .. താഴെ അക്കയുടെ മുറിയില് പോയാല് ടിവി കാണാം .. പതിനാലു ഇഞ്ചിന്റെ തമിഴ്നാട് അരശ് ടിവി .. പക്ഷെ അതിലും കമ്പമില്ല .. അങ്ങനെയാണ് വീണ്ടും എഴുത്ത് തുടങ്ങിയത്
ഒഴിച്ചു വെച്ച ഗ്ലാസ്സ് എടുത്തോന്ന് കൂടി മോത്തി , വീണ്ടും സോഡ ചേര്ത്ത് വെച്ചു .. ...സമയം അഞ്ചര ആവുന്നു . എഴിനിറങ്ങിയാല് മതി എയര്പോര്ട്ടിലേക്ക് , എഴരക്കാണ് ബാവ വരുന്നത് . സമയം പോക്കാനൊരു വഴിയുമില്ല ...എഴുതിയാലോ ... പക്ഷെ ..ഇന്നെഴുതാന് ഒരു മൂഡില്ല
.. പണ്ട് മലര് വാരികയില് തമിഴ് കഥ എഴുതിയിരുന്നു .. അന്ന് പത്തു രൂപയും മാസികയും കിട്ടും ഒരു കഥ എഴുതിയാല് ... മാസിക നിന്ന് പോയെ പിന്നെ എഴുതിയിട്ടില്ല ... അവര് പറയുന്നത് വരെ ... അവരാണ് പിന്നെയും എഴുതാന് പറഞ്ഞത് ... ജെസ്സി ഈപ്പച്ചന് ... നാല്പത്തിയാറ് വയസുള്ള അഞ്ചടി ഒന്പതിഞ്ച് ഉയരവും അതിനൊത്ത ഉയരവും ഉള്ള അച്ചായത്തി .. കണ്ണുകളില് ആജ്ഞാശക്തിയും കാമം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ശരീരവും തടിച്ച മുലകളും ഉള്ള പ്രൌഡവനിത ... " എന്നലെന്റെ കഥ എഴുതടാ മോനെ " നീ കണ്ടതെഴുതിക്കോ ... ഹ ഹ
💬 Comments
View all comments