Chapter Title : പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല]

തന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ വായുവിൽ ഉയർത്തി. ഒരു മാന്ത്രിക വിദ്യയെന്നോണം, ആ നിമിഷം ആ കൽമണ്ഡപത്തിന്റെ തൂണുകളിലും പരിസരത്തെ പുൽമേടുകളിലും ഉണങ്ങിക്കിടന്ന വള്ളിച്ചെടികളിലും പാലപ്പൂക്കൾ അസംഖ്യം വിരിഞ്ഞു.

വെളുത്ത നിറത്തിലുള്ള ആ പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം ആ മലമുടിയിലാകെ അലതല്ലി. പ്രകൃതി പോലും ആ ദേവനെ വണങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.

ഗന്ധർവ്വൻ: "വിശ്വസിക്കൂ സുന്ദരീ... നൂറുവർഷത്തോളമായി ആ കൽമണ്ഡപത്തിലെ ആ കരിങ്കൽ പ്രതിമയ്ക്കുള്ളിൽ ഞാൻ ബന്ധിതനായിരുന്നു. കാലം എന്നെ തളച്ചിട്ടിരുന്ന ആ ശാപത്തിൽ നിന്നും വിമോചനം നൽകാൻ നിന്റെ സാന്നിധ്യം ആവശ്യമായിരുന്നു. ആ തൂണിൽ ചാരി നിന്ന നിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും ആസക്തിയും ആ ശിലയെ തകർത്തു. നീ എന്നെ മോചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു ഭവതീ... ഇനി ഞാൻ സ്വതന്ത്രനാണ്. എന്റെ ഈ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് നിന്റെ ഈ വശ്യമായ ഉടൽ തന്നെയാണ് എനിക്ക് നൽകേണ്ട ദക്ഷിണ!"

അവൻ കൈകൾ നീട്ടി അവൾക്കടുത്തേക്ക് ഒരു ചുവടുകൂടി വെച്ചു. പാലപ്പൂക്കളുടെ സുഗന്ധം തലയ്ക്ക് പിടിച്ച വേദികയ്ക്ക് ഇനി എങ്ങോട്ടും ഓടിപ്പോകാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടഞ്ഞുപോയി. പ്രകൃതിയും ദൈവങ്ങളും കാത്തിരുന്ന ആ നിഗൂഢമായ മുഹൂർത്തം ആ കൽമണ്ഡപത്തിൽ അരങ്ങേറാൻ പോവുകയായിരുന്നു.

മലമുകളിലെ ആ പുരാതന കൽമണ്ഡപം ഇപ്പോൾ ഒരു ദേവാലയമെന്നോണം പരിശുദ്ധവും എന്നാൽ വന്യവുമായ കാമനകളാൽ ശ്വാസംമുട്ടുകയായിരുന്നു. വായുവിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന പാലപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം ഒരു ലഹരിയായി വേദികയുടെ സിരകളിലേക്ക് പടർന്നുകയറി.

ഗന്ധർവ്വൻ ഓരോ ചുവട് വെക്കുമ്പോഴും, അവന്റെ പൗരുഷത്തിന്റെ കാന്തികവലയത്തിലേക്ക് അവൾ അറിയാതെ ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു.

ഭയവും ലജ്ജയും ഒരുവശത്ത് തടഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ ശരീരം ആ കാന്തശക്തിക്ക് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങാൻ വെമ്പുകയായിരുന്നു.

വേദിക (വിറയലോടെ): "വേണ്ടാ...