Chapter Title : പ്രകമ്പനം 🐍ഗന്ധർവ ക്ഷേത്രം🐍 [ഗില്ലി ബാല]

പുലർകാല വെളിച്ചത്തിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി. പാന്റിക്ക് മുകളിലൂടെ തന്നെ അവളുടെ തുടകളുടെ ഉൾഭാഗത്തും, കാമത്തിന്റെ ഉറവിടമായ ആ മദനപ്പൂവിലും അവൻ തന്റെ അധരങ്ങൾ അമർത്തി.

ഓരോ ചുംബനവും അവളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പുകയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

പതുക്കെ അവൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലെ ആ മനോഹരമായ വളവിൽ തന്റെ പല്ലുകൾ ആഴ്ത്തി. വേദനിക്കാത്ത എന്നാൽ വികാരം ഉണർത്തുന്ന ആ ചെറിയ കടികൂടി ഏറ്റതോടെ വേദികയുടെ നിയന്ത്രണം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടമായി.

അവളുടെ പാന്റിനുള്ളിൽ നിന്നും മദനജലം ഒരു അരുവിപോലെ ഒഴുകി പാന്റിയെ നനച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഗന്ധർവ്വന്റെ വന്യമായ ആ ശൃംഗാരങ്ങളിൽ വേദിക എന്ന സുന്ദരി തന്റെ സർവ്വസ്വവും സമർപ്പിക്കാൻ തയ്യാറായി ആ കൽത്തറയിൽ തളർന്നു കിടന്നു.

പാലപ്പൂക്കളുടെ ഗന്ധം ആ കൽമണ്ഡപത്തിൽ വല്ലാതെ കനത്തു നിന്നു. മഴയുടെ തണുപ്പും ആ പഴയ കരിങ്കൽ തൂണുകളുടെ നിഗൂഢതയും അവരുടെ സമാഗമത്തിന് സാക്ഷിയായി.

ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് വേദികയുടെ പാന്റിയുടെ ഇലാസ്റ്റിക്കിൽ പതുക്കെ തഴുകി. ആ സ്പർശനത്തിൽ വേദികയുടെ ഉടൽ ഒന്ന് വിറച്ചു. അവൻ വളരെ സാവധാനം, അവളുടെ നഗ്നമായ തുടകളിലൂടെ ആ നേർത്ത വസ്ത്രം താഴേക്ക് വലിച്ചു നീക്കി.

ഇപ്പോൾ വേദിക പ്രകൃതിയുടെ വസ്ത്രം മാത്രം അണിഞ്ഞ് ആ കൽത്തറയിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി കിടക്കുകയാണ്. നിലാവിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ വെളുത്ത തുടകൾക്കിടയിൽ, നേർത്ത രോമങ്ങളാൽ പൊതിയപ്പെട്ട ആ ചുവന്ന പൂമൊട്ട് ഗന്ധർവ്വന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. കാമത്തിന്റെ ആധിക്യത്താൽ ആ മദനപ്പൂവിൽ നിന്നും ഊറിവന്ന മദനജലം കണ്ണീർ തുള്ളികൾ പോലെ തിളങ്ങി നിന്നു. ഗന്ധർവ്വനെ നോക്കി ആ പൂവ് പ്രണയാതുരമായി തേങ്ങുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.

ഗന്ധർവ്വൻ സാവധാനം അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നു കിടന്നു. അവന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ച് അവളുടെ മൃദുവായ മാറിടങ്ങളിൽ അമർന്നു. അവൻ തന്റെ മുഖം അവളുടെ മുഖത്തോട് വല്ലാതെ അടുപ്പിച്ചു. അവരുടെ നിശ്വാസങ്ങൾ പരസ്പരം കലർന്നു. ആ നിമിഷം, ഗന്ധർവ്വൻ തന്റെ ഒരു വിരൽ പതുക്കെ അവളുടെ ആർദ്രമായ പൂമൊട്ടിലേക്ക് നയിച്ചു. വിരൽത്തുമ്പ് ആ ചൂടുള്ള ഇടുക്കിലേക്ക് സാവധാനം ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ വേദിക സുഖത്താൽ ഒന്ന് പിടഞ്ഞുപോയി. അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും ഒരു നീണ്ട ശീൽക്കാരം