Chapter Title : പ്രളയകാലത്ത് 4 [LEENA]

ഹൃദയത്തിൽ ആണിപോലെ തറച്ചുകയറി. ഞാൻ വാപൊത്തിപ്പിടിച്ച് മുന്നോട്ടാഞ്ഞു. അമ്മയുടെ കാൽക്കൽ കുമ്പിട്ട് വീണു. ആ കാൽകളിൽ പൊത്തി പിടിച്ചു. എന്നിട്ട് ഹൃദയം തുറന്ന് കരഞ്ഞു.

അമ്മ എന്നെ ശപിച്ചുകൊണ്ട് കാൽ വലിക്കാൻ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ തള്ളി മാറ്റാൻ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ കാലിൽ നിന്ന് വിടുന്നില്ല എന്നു കണ്ടപ്പോൾ അമ്മ എന്റെ പുറത്ത് ആഞ്ഞുതല്ലി. എന്നിട്ടും ഞാൻ വിട്ടില്ല. പട്ടിയെ പോലെ മോങ്ങിക്കൊണ്ട് ഞാൻ വീണ്ടും അമ്മയുടെ കാലുകളിൽ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്നു. അമ്മ തലങ്ങും വിലങ്ങും എന്റെ പുറത്തും തലയിലുമൊക്കെ തല്ലുകയായിരുന്നു. എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും ഞാൻ അതേ കിടപ്പ് കിടന്നു. അമ്മ തല്ലട്ടെ. തല്ലിക്കൊല്ലട്ടെ എന്നെ.

എത്ര തല്ല് അമ്മ തല്ലിക്കാണും? അറിയില്ല. ഏതായാലും പുറം പൊളിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് തീർച്ച. അമ്മയുടെ കൈയ്യും വേദനിക്കുന്നുണ്ടാവുമെന്ന് തീർച്ച. ഒടുവിൽ അമ്മയുടെ തല്ലിന്റെ ശക്തി കുറഞ്ഞു. കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞ് അമ്മയുടെ കൈകൾ എന്റെ പുറത്ത് വിശ്രമിച്ചു.

"എനിക്കിനി ജീവിക്കണ്ട അമ്മേ.." കരച്ചിലിനിടയിലൂടെ ഞാൻ എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. അമ്മയിൽ നിന്ന് പ്രതികരണമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. ഞാനത് പ്രതീക്ഷിച്ചുമില്ല. അമ്മയ്ക്ക് അനക്കമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കല്ലുപോലെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അമ്മ. ഞാൻ അമ്മയുടെ കാൽക്കൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കരച്ചിൽ തുടർന്നു.

"എന്താ എനിക്ക് പറ്റിയേന്നെനിക്കറിയില്ല. എന്തോ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചുപോയി എനിക്ക്.." ഞാൻ ഏങ്ങലടികൾക്കിടെ തുടർന്നു. അമ്മ അങ്ങനെതന്നെ. എനിക്ക് കരഞ്ഞിട്ട് തല വെട്ടിപ്പൊളിക്കുന്ന വേദനയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ കരച്ചിൽ നിർത്താനും പറ്റുന്നില്ല. ഞാൻ തല പൊക്കി അമ്മയെ നോക്കി. ടാങ്കിന്റെ ഭിത്തിയിൽ ചാരി ഇരിക്കുകയാണമ്മ. നോട്ടം മുന്നോട്ട് എതിർ വശത്തെ ഭിത്തിയിലേക്ക് തറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ശൂന്യമായ കണ്ണുകൾ. ശൂന്യമായ മുഖം. അമ്മയുടെ ആ