Chapter Title : പ്രണയ യക്ഷി 3 [നിത]

ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു ...

"സമതം നീ എനിക്ക് എന്നും കാവൽ വേണം

" ഈ യാമിനി ഇതാ വാക്ക് തരുന്നു നിന്നക്ക് കാവൽ ആയി ഞാൻ ഉണ്ടാകും ....

അവൾ ഒന്ന് നോക്കിയപ്പോൾ പുഷ്പ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് ഉള്ള ഒരു മെത്ത അവിടേ തയാറായി.. അവനേ തേടി അവൾ വായുവിൽ ഒഴികി വന്നു.

അവളുടേ അർദ്ധ നഗ്നമേനിയിലേ ഉടയാടങ്ങൾ അഴിഞ്ഞ് വീണു ..... ആരേയും മനം കൊതിക്കുന്ന വെണ്ണ കൽ ശിൽപ്പ ചാരുത പോൽ അവൾ അവനിലേക്ക് പടർന്നു ... ജല കുഭം പോലത്തേ മാറിടങ്ങൾ അവൻ ചുണ്ടുകളാൽ നുകർന്നു ...... ആ യക്ഷി സൗദര്യത്തിന്റെ മേനിയിൽ അവൻ ഒരു സർപ്പം കണക്കേ പടർന്ന് കേറി ....

സുരതത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ നിന്നും കണ്ണ് തുറന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു ...

" യാമിനി നീ എന്നിൽ അടങ്ങിയ ദുരാത്മാകളേ ഈ വനത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലായി നിർത്തു അരും കടക്കാത്ത വിതം ...

യാമിനി ആജ്ഞന ശിരാസാ വഹിച്ച് കൊണ്ട് അവിടന്ന് . അപ്രത്യക്ഷയായി ..... രുദ്ര വീരന്റെ മുഖത്ത് നിഗൂണ്ടമായ ഒരു ചിരി മായാതേ നിന്നു ..

അതേ സമയം മങ്കലത്ത് തറവാട്ടിൽ മകന്റെ ദുഷ്പ്രവർത്തിയിൽ മനം നൊന്ത് തമ്പുരാൻ ചിന്തയിലായിരുന്നു ... കവടി നിരത്തി നോക്കിയ അച്ഛൻ തമ്പുരാൻ രുദ്രന്റെ മായ ബദ്ധനത്തിൽ കബളിക്കപെട്ടു ...

രുദ്ര വീരൻ അതേ സമയം കാളി പ്രീതിക്കായുള്ള കർമ്മങ്ങൾ തുടങ്ങി ...

അവന് കാവൽ എന്നോണം യാമിനി യക്ഷിണി ആ പുരക്ക് പുറത്ത് നില ഉറപ്പിച്ചു ...

എന്നാൽ തമ്പുരാൻ തൊറ്റ് പിൻമാറാൻ ഒരുക്കമല്ലായിരിന്നു. അച്ഛൻ തമ്പുരാൻ പാർവ്വതി ദേവിയേ മനസിൽ വിചാരിച്ച് തളിർ വെറ്റില്ലയിൽ മഷി തേച്ചു .... . എന്നിട്ട് ദേവി മന്ത്രം ചൊല്ലി....

ഓം സർവ്വ മംഗള മംഗല്യ :

ശിവേ സർവ്വർത്ഥ സാധികേ :

ശരണ്യ ത്ര്യംബകേ ദേവീ :

നാരായണി നമോസ്തുതേ :

എന്നിട്ട് ആ വെറ്റില്ല പൂജാമുറിയിലേ ഉരിളിയിൽ നിറച്ച് വച്ച ഗുരുതി വെളത്തിലേക്ക് ഇട്ടു .... രുദ്ര വീരന്റെ നീജ