Chapter Title : പ്രണയം കഥ പറഞ്ഞ മഞ്ഞുകാല ഡിസംബറിൽ 4 [Sakshi Anand]

നോക്കി അവളൊരു ചോദ്യം....അതുകേട്ട്, അഭി '' അയ്യെടാ'' എന്ന് ആയിപ്പോയി. '' പെൺകോണിൽ എത്തിയപ്പോൾ....എന്തെടാ കള്ളാ ഒരു വല്ലാത്ത ''കാക്കനോട്ടം''....?. ഉം എന്താ എല്ലാം ഒന്നായിട്ട് അനുഭവിച്ചു സുഖമറിഞ്ഞ ആളല്ലേ ?...എന്നിട്ട്, ഇപ്പോഴും കൊതിതീരെ മാറിയില്ലേ ?. എന്താ ഒന്നുകൂടി വേണമെന്ന് വല്ല ആഗ്രഹവും ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുപ്പുണ്ടോ ?.'' ലീനയുടെ ആ പുതിയ മാറ്റത്തിൽ...വല്ലാതൊരാശ്ചര്യം അഭിക്ക് തോന്നി...അവൻ പറഞ്ഞു....'' പണ്ട് നിന്നെ '' അറിയാതിരുന്നപ്പോൾ''....നീ, എത്രതന്നെ പ്രകോപനം സൃഷ്‌ടിച്ചാലും...എനിക്ക് എൻറെ മനോനില ഇത്തിരിപ്പോലും കൈവിട്ടു പോകില്ലായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ പക്ഷേ, നിന്നെ ''മുഴുവനായി അറിഞ്ഞിട്ടും''...നിൻറെ ഓരോരോ ചലനങ്ങൾ, ഭാവങ്ങൾ, നോട്ടങ്ങൾ പോലും...എൻറെ നിയന്ത്രണങ്ങളെ ആകെ, നന്നായി വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നു. സത്യംപറയട്ടെ...ഇനിയും നീ ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ട്പോയാൽ...തുടർന്ന് പിടിച്ചു നിൽക്കാനാവാതെ, ഞാൻ വല്ല അക്രമവും കേറി ചെയ്‌തുപോകും. '' നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ ലീന...'' അങ്ങനെ ഒരു അനാവശ്യ ചിന്തയും വേണ്ടമോനെ...നിന്നെ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് കൂട്ടി എന്നതുകൊണ്ട് അങ്ങനത്തെ ദുരുദ്ദേശമൊന്നും തൽക്കാലം വേണ്ട. എല്ലാം പണ്ട് മുതലേ, നിനക്കുവേണ്ടി മാത്രം ഒരുക്കിവച്ചു കാത്തിരുന്നതാ. ഒന്ന് വന്ന് ''ഉപ്പുനോക്കി'' മടങ്ങിയതല്ലാതെ....വേണ്ടപ്പോൾ വേണ്ടവണ്ണമൊന്നും നീ തിരികെ വന്നുചേർന്നു ചെയ്തില്ല. ങാ, സമയമാകട്ടെ...ഇനിയും വേണമെങ്കിൽ...സമയവും കാലവും ഒത്തുചേരുമ്പോൾ നമുക്ക് നോക്കാം. '' അഭി, ഊറിച്ചിരിയോടെ...'' തിടുക്കമൊന്നുമില്ല. എല്ലാം നിൻറെ സൗകര്യപോലെ...സാവകാശം മതി. അതിനുപകരം പക്ഷേ, ഈ പ്രലോഭനം ലേശമൊന്ന് കുറച്ചാൽ മതി. '' വീണ്ടും നിറ പുഞ്ചിരിയോടെ...ലീന '' അതുതന്നെ എനിക്കും നിന്നോട് ആവശ്യപ്പെടാനുള്ളത്. എന്റുവാടാ ഈ നാല്പതാം വയസ്സിലും....ഈ ആരോഗ്യത്തിൻറെ പരമരഹസ്യം ?. അവിടിരുന്നു എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളും നിന്നെ തന്നെയായിരുന്നു നോട്ടമിട്ടിരുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു. അതെനിക്ക് സഹിക്കാനായില്ല.