Chapter Title : പ്രണയം കഥ പറഞ്ഞ മഞ്ഞുകാല ഡിസംബറിൽ

മൃദു യുവത്വം !. അതായിരുന്നു മറ്റു പലരെയും പോലെ അഭിജിത്തിനും അവിടം ഇടം കൊടുത്തത് . രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ചൂരും തീഷ്ണതയും വിട്ട് ...കലയുടെ വസന്തങ്ങളിലേയ്ക്ക് അവൻ സർവ്വതും മറന്ന് , പറന്നറങ്ങി !. കലാലയ കളിയരങ്ങിൽ അവൻറെ വായ്മൊഴികൾ , കഥയായും കവിതയായും ചൊല്ലിയാടി.... കാമ്പസ് ചുവരുകളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു .സ്വാഭാവികമായി അതിൻറെ പ്രതിഫലനം അവനിൽ ധാരാളം ആൺ-പെൺ സൗഹൃദങ്ങളും ആരാധക വൃന്ദങ്ങളെയും കൂട്ടി . ആൺസൗഹൃദങ്ങളെ പോലെ സ്ത്രീ ആരാധകരുമായി അധികം അടുപ്പമോ ചങ്ങാത്തമോ കൂടാൻ അഭി വലുതായി താല്പര്യം കാണിയ്ക്കയോ അതിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുകയോ ചെയ്തില്ല . എല്ലാം തികഞ്ഞു ലഭിക്കുകയും ആസ്വദിയ്ക്കയും ചെയ്തു മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ എല്ലാം തികഞ്ഞവനായി മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോഴും ...'' നിർവികാരത '' സ്‌ഥായീഭാവമായൊരു കൂട്ടാളിയായി അവനോടൊപ്പം എപ്പോഴും കൂടെ നിന്നു . അത് അവൻറെ സുഹൃത്തുക്കളും അധ്യാപകരിൽ ചിലരും ചൂണ്ടി കാണിച്ചപ്പോഴും , '' ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ '' അവരെ നേരിട്ടതല്ലാതെ, ഒരു ആത്മപരിശോധനയ്ക്കും അവൻ തയാറായില്ല . അവൻ അവർക്കിടയിൽ പ്രത്യേകിച്ചൊരു ബിംബമായി മാറിനിൽക്കാതെ , അവരിൽ ഒരാളായി ....എല്ലാവര്ക്കും ഒപ്പം ഒരുമിച്ചു ഒത്തിണക്കമായി നടക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു . സമ്പത്തു അവനെ സംബന്ധിച്ചു അന്യമായൊരു പദാർത്ധം ആയതുകൊണ്ടാവാം ...അതിനെ ബന്ധിപ്പിയ്ക്കുന്ന ശാസ്ത്രവും അവനൊരു ബോറൻ പ്രതിഭാസമായി തോന്നിയത് !.

അങ്ങനെ ക്ലാസ്‌റൂം അഭിയ്ക്കു മുഷിപ്പിൻറെ വലിയൊരു കേദാരമായി അനുഭവപ്പെട്ടു . ക്ലാസിൽ കയറിയാൽ , ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു സ്വപ്നം കാണും ...ഇല്ലെങ്കിൽ പുറത്തിറങ്ങി കാമ്പസ് സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചു ചുറ്റി നടക്കും . ഏതാണ്ട് എല്ലാ വിഷയങ്ങളും അവർക്ക് വല്ലാത്തൊരു