Chapter Title : പ്രണയവുംപൂക്കളും വർണശലഭങ്ങളും 3 [സ്പൾബർ]

രാജു പറഞ്ഞു..

“ ഒരു പ്രശ്നവുമില്ല… എന്തേലും പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം…”...

ഒരു തമ്പുരാട്ടിയുടെ അധികാരത്തിന്റെ സ്വരം രാജു കേട്ടു..

“പിന്നെ നിന്നെ തിരയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ പോലീസല്ലല്ലോ… കുറച്ച് ക്രിമിനലുകളല്ലേ… അവരെ നേരിടാൻ എനിക്കറിയാം… നീ നമ്പർ പറ… “..

രാജൂന് വേറെ നിവൃത്തിയില്ലായിരുന്നു.. അവൻ പറഞ്ഞ് കൊടുത്ത നമ്പറിലേക്ക് കാർത്തിക ഡയൽ ചെയ്തു..

“ഇന്നാ… കരയാതെ നല്ല സന്തോഷത്തോടെ കാര്യം പറ… ജോലി സ്ഥലത്ത് നിന്നാ വിളിക്കുന്നേന്ന് പറ…”..

കാർത്തിക അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് ഫോൺ കൊടുത്തു..

“ഹ… ഹലോ… അമ്മേ…”...

അവിടെ ഫോണെടുത്തതും രാജു തേങ്ങലോടെ വിളിച്ചു.. കാർത്തിക അവനെ കണ്ണുരുട്ടി കരയരുതെന്ന് ആംഗ്യം കാട്ടി.. രാജു തലയാട്ടി..

“ആ… ജോലി സ്ഥലത്താ അമ്മേ… കുറച്ച് നേരം ഒഴിവ് കിട്ടിയപ്പോ അമ്മക്ക് വിളിച്ചതാ… “..

രാജു പൊട്ടിക്കരയാൻ വെമ്പുന്നുണ്ട്… കാർത്തിക നോട്ടം കൊണ്ട് അവനെ അടക്കി നിർത്തിയിരിക്കുകയാണ്..

“ഉം… സുഖമാ അമ്മേ… അമ്മക്ക് സുഖമല്ലേ… ?”..

അവന്റെ കവിളിലൂടെ കണ്ണീർ ചാലിട്ടൊഴുകുന്നുണ്ട്..എന്നിട്ടും അവൻ കരയാതെ പിടിച്ച് നിന്നു..

“ഉം… ഞാൻ ചേച്ചിക്ക് വിളിച്ചോളാം അമ്മേ…”..

അത്രയും പറഞ്ഞ് ഫോൺ കട്ടാക്കി രാജു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.. കാർത്തിക തടയാൻ പോയില്ല.. ചില വേദനകൾ കരഞ്ഞ് തന്നെ തീർക്കണമെന്ന് അനുഭവം കൊണ്ട് പഠിച്ചവളാണ് കാർത്തിക..അവൾ വല്ലാത്തൊരലിവോടെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു.. സമാനമല്ലെങ്കിലും ഇതിലും വലിയ ഹൃദയവേദനയോടെ താനെത്രയോ തവണ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..

തന്നെയൊന്നാശ്വസിപ്പിക്കാൻ പോലും ഒരാളുണ്ടായിട്ടില്ല.. അപ്പോൾ തന്റെ തലയിൽ തലോടി ആശ്വാസവാക്കുകൾ

പറയാൻ ഒരാളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഒത്തിരി കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഈ കരയുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനും ഒരു തലോടൽ കൊതിക്കുന്നുണ്ട്…

കാർത്തിക