Chapter Title : പ്രേമ മന്ദാരം 2 [കാലം സാക്ഷി]

സംസാരം തടസപ്പെടുത്തി.

"ഞാൻ നിന്നോട് ഒരുപാട് പിണങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ വേറെയാരെയെങ്കിലും നിന്നെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ കേട്ട് കൊണ്ട് നിന്നിട്ടുണ്ടോ?" അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു.

"അതില്ല..."

"അത് നീ ഞാൻ കാരണം ആരുടെയും മുന്നിൽ തലകുനിയുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തത് കൊണ്ടാണ്. ഇന്നലെ തന്നെ ആ സ്റ്റാറ്റസ് ഇട്ടതിന്റെ വിഷമത്തിൽ ഞാൻ നേരെ ചെവ്വേ ഒന്ന് ഉറങ്ങിയത്പോലുമില്ല അറിയോ?" അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ തൊണ്ട ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"ഇതിനും മാത്രം എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ ഞാൻ നിനക്ക് എന്താടി തന്നിട്ടുള്ളത്" ഞാൻ രണ്ട് കൈകളും കൊണ്ട് അവളെ എന്നിലേക്ക് അമർത്തി ചോദിച്ചു.

"നീ തന്നിട്ടുള്ളതൊന്നും ഈ ഐഷുവിന് ഒരിക്കലും തിരിച്ചു തരാൻ കഴിയല്ല മോനെ" അവൾ വാക്കുകളിൽ തമാശ കൊണ്ട് വരാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും ഈർന്നു വീഴുന്ന കണ്ണുനീർ ആ വാക്കുകളിലെ ആത്മാർത്ഥത എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കി തന്നു.

"ഡി അതെന്താടി നിനക്ക് തിരിച്ച് തരാൻ പറ്റാത്തത് ഞാൻ തന്നിട്ടുള്ളത്." അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ച് കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"നിന്നെ ഞാൻ നുള്ളാറില്ലേ..." അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ വീണ്ടും കുസൃതി വന്നു.

"നീ നുള്ളാത്തതും പിച്ചാതതുമായ ഏതെങ്കിലും ഭാഗം എന്റെ ശരീരത്തുണ്ടോ മോളെ" അവളെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

"ഉണ്ട്..." അത് പറഞ്ഞ് എന്റെ വലത്തെ കയ്യിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.

"അതേത് സ്ഥലം" ഞാൻ അത്ഭുദത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"നിനക്ക് കുട്ടിക്കാലത്ത് ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാൻ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമായിരുന്നുല്ലേ" അവളുടെ ആ ചോദ്യം കൂടി കേട്ടപ്പോൾ വണ്ടി എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് ഏകദേശം ധാരണ കിട്ടി. എന്നിട്ടും തടയാൻ തോന്നിയില്ല.

"ആയിരുന്നു അതിനെന്താ?"

"പിന്നെ എന്തിനാണ് നീ കളി നിർത്തിയത്"

"ഐഷു മതി നമുക്ക് ഈ ടോപ്പിക്ക് ഇവിടെ നിർത്താം വെറുതെ പഴയതൊക്കെ ഓർത്ത് വിഷമിക്കാൻ വേണ്ടി"

"ഞാൻ നിന്നോട് അത് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അതൊന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും ഒരു കാലത്തും പോകില്ല ഇന്നും സുഖമുള്ളൊരു നൊമ്പരമായി എന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെയുണ്ട്"

"ഐഷു ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ നമുക്ക് ഇത് ഇവിടെ നിർത്താം എല്ലാം കഴിഞ്ഞതല്ലേ"

"പ്ലീസ് ഡാ ഇന്നെങ്കിലും ഞാൻ ഇത്