Chapter Title : പ്രിയം പ്രിയതരം 4 [Freddy Nicholas]

വൈകീട്ട് ചേട്ടനോടൊപ്പം ഞാൻ ഷോപ്പിംഗിന് പോകാൻ സാധിച്ചത് വലിയ ആശ്വാസം പകർന്നു.

കുറെ നർക്ക് നുറുക്ക് ക്ക് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കുന്നതിനിടെ ഏട്ടൻ തന്നെ എന്നോട് ചോദിച്ചു.

ബിജു : നിനക്ക് ഡ്രെസ്സ് വാങ്ങിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ..??

പ്രിയ : അതേ ഏട്ടാ... ഇത് കഴിഞ്ഞിട്ട് ടെക്സ്റ്റൈലിൽ പോകാം.

ബിജു : കുവൈറ്റിൽ നിന്ന് വരുമ്പോ ഡ്രെസ്സൊന്നും കൊണ്ടുവന്നില്ലേ..?

പ്രിയ : അവിടെ നിന്ന് പെട്ടെന്നുള്ള പുറപ്പെടൽ ആയത് കൊണ്ട് കൈയ്യീ കിട്ടിയതൊക്കെ എടുത്ത് ബാഗിൽ നിറച്ച് ഇറങ്ങിയതല്ലേ... മനുഷ്യന് അത്യാവശ്യ വേണ്ട ഡ്രസ്സ് പോലും കൊണ്ടുവരാൻ പറ്റിയില്ല, എന്റെ പേർസണൽ ആയി ഉള്ളത് പോലും....

പ്രിയ : പണ്ട് ഉപേക്ഷിച്ച ഡ്രെസ്സൊക്കെ ഇട്ടോണ്ടാ ഞാനിപ്പോഴും നടക്കണത്. അത് കൊണ്ട് ഏതെങ്കിലും നല്ല ടെക്സ്റ്റിൽസ്ൽ കേറാം... എന്താ ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടോ...??

ബിജു : എയ്... എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്...??

പ്രിയ : വലുതായിട്ട് ഒന്നും വേണ്ട ഏട്ടാ... കാരണം എന്റെ കൈയിൽ പൈസ കുറവാണ്. ആ ബജറ്റിന് കണക്കാക്കിയുള്ളത് മതി.

അതെന്താ നീ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുന്നേ, ഞാൻ ഉള്ളപ്പോ നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും കുറവ് വരുത്തിയിട്ടുണ്ടോ...?? ഇത്തിരി ഗൗരവത്തിൽ തന്നെയാണ് അവനത് പറഞ്ഞത്.

പ്രിയ : അതല്ല ഏട്ടാ... ബാങ്കിൽ കാശുണ്ട് കൈയിൽ കുറച്ചു പൈസ മാത്രമേയുള്ളു ... എനിക്ക് ഗൂഗിൾ പേ ഇല്ല, അതാണ്.

ബിജു : അത് സാരമില്ല എന്താ വേണ്ടതെന്നു വച്ചാ വാങ്ങിച്ചോളൂ... ക്യാഷൊന്നും പ്രശ്നമാക്കണ്ട.

ഞാൻ : അയ്യോ... വേണ്ട ബിജുവേട്ടാ... അല്ലങ്കി തന്നെ ഏട്ടന് ഇപ്പൊ എന്റമ്മേടെ ആവശ്യത്തിന് കണക്കില്ലാതെ ചെലവാക്കുന്നുണ്ട്. അതിന്റെ മേലേക്കൂടെ ഞാനും...... അത് വേണ്ട.

ബിജു : കാശ് ചിലവാക്കാനുള്ളതാണ്, ഇവിടെ ആരും ഒന്നിനും കണക്ക് പറയാറില്ല... എന്റെ കൈയ്യിൽ ഗൂഗിൾ പെ ഉണ്ട് ടെൻഷനാടിക്കേണ്ട.

പ്രിയ : എന്തിനാ ഏട്ടാ ഇത്രയും ഗൗരവം.. ഇങ്ങനെ മസില് പിടിച്ചാ ഞാൻ ടെൻഷൻ അടിച്ച് ചാവും...

ബിജു : എനിക്ക് മസില് പിടുത്തമൊന്നുമില്ല... പക്ഷെ ഇനി മുതൽ ഞാൻ ഇങ്ങനൊക്കെ ആയിരിക്കും. തമാശ പറച്ചിലൊക്കെ നിറുത്തി.

പ്രിയ : അതെന്താ...

ബിജു : തമാശ പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാക്കാനും, ഉൾക്കൊള്ളാനും അറിയാത്തവരോട് ഞാൻ തമാശ പറച്ചില് നിറുത്തി...

പ്രിയ : ഓഹോ... അങ്ങനെയോ... എന്നാ പിന്നെ ഞാൻ പർച്ചേസ് നിറുത്തി എനിക്ക് ഇനി ഒന്നും വാങ്ങാനില്ല. വാ.. പൂവാം.

ബിജു : ദേ... എന്റെ സമയം അത്രയും മെനക്കെടുത്തിയിട്ട്