Chapter Title : പ്രിയം പ്രിയതരം 8 [Freddy Nicholas]

അതിൽ പെട്ട ഒരു ജീവിയാണ് ഞാനും.

ഏട്ടനെ ഞാൻ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ വഞ്ചിക്കുകയാണോ... നാളെ പിറ്റേന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും തിരികെ വിദേശത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ആ മനസ്സ് വീണ്ടും ഒറ്റ പെടില്ലേ... വേദനിക്കില്ലേ...??

എന്റെ മനസ്സിൽ അത് ഒരു ചെറു നൊമ്പരമായി അവശേഷിക്കുന്നു

""പേരറിയാത്തൊരു നൊമ്പരത്തെ പ്രേമമെന്നാരോ വിളിച്ചു.""

എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആ വരികൾക്ക് ഒരിക്കലും,... ഒരു കാരണവശാലും സ്ഥാനമില്ലന്ന് എനിക്കറിയാം. എങ്കിലും ചില നേരത്തെ പുള്ളിയുടെ ആറ്റിട്യൂട് കാണുമ്പോൾ അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതിൽ തെറ്റ് പറയാനൊക്കുമോ...

ഒരു നല്ല മനസ്സിന്റെ ഉടമയുടെ ഉള്ളിലുള്ള കാമുകനു മാത്രമേ ഇങ്ങനെ പെരുമാറാനൊക്കൂ...

എന്നോട് നിസ്വാർത്ഥ സ്നേഹം.... എന്റെ അമ്മയോട് നിസ്വാർത്ഥ സഹായ സഹകരണം.... എന്റെ ഏട്ടനോട് നിസ്വാർത്ഥ സൗഹൃദം... ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്ത് സർട്ടിഫിക്കേറ്റ് വേണം ഒരു മനുഷ്യനെ വിലയിരുത്താൻ.

അങ്ങനെ ഞാൻ ചിന്തിച്ച് ചിന്തിച്ച് എന്റെ ചിന്തകൾ "ആമസോൺ" വനാന്തരങ്ങളുടെ ഒറ്റയടിപാതകൾ താണ്ടി അനന്തതയിലേക്ക് യാത്രയായി.

സിനി ചേച്ചിയുടെ വിളികേട്ടാണ് ഞാൻ എന്റെ സങ്കല്പലോകത്തു നിന്ന് തിരികെ വന്നത്.

സിനി : ടീ... എന്തൂട്ടാ... ദിവാസ്വപ്നം കാണുകയാണോ....??

ഞാൻ : ഹാ... ചേച്ചിയോ...!!

അത് ചേച്ചിയുടെ ഒരു പതിവാണ്. അമ്മയെ കാണാനുള്ള വരവ്.

സിനി : എന്തുണ്ട് അമ്മയുടെ വിശേഷം.. എങ്ങനെയുണ്ട് ഇപ്പോ...

ഞാൻ : എന്തുണ്ടാവാനാ ചേച്ചി... ആശുപത്രീന്ന് മടക്കിയാ പിന്നെ പ്രതീക്ഷക്ക് വകയില്ലന്നാ... പിന്നെ പുള്ളിക്കാരീടെ ആയുസ്സിന്റെ ബലം കൊണ്ട് ഇങ്ങനൊക്കെ മുമ്പോട്ട് പോകുന്നു.

എന്റെ കണ്ണിലെ ദുഃഖഭാവം കണ്ട് ചേച്ചി പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. അവർ നേരെ അമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് കടന്നു.

അധികം സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട്