Chapter Title : പ്രിയമാണവളെ 4 [ആമ്പൽ]

ആണേലും അവർ എന്നെ നിരുത്സാഹ പെടുത്തിയില്ല "

"അത്.. അതിപ്പോ ആരാ.. ഞാൻ പെൺകുട്ടികളുടെ മുഖത്തു നോക്കാത്തത് കൊണ്ട്… "ഞാൻ അത്രയും പറഞ്ഞു അവരെ ഒന്ന് നോക്കി..

"അല്ലേലും കുറുക്കന്റെ കണ്ണ് കോഴി കൂട്ടിലേക് അല്ലെ പോകൂ.. കൂട്ടത്തിലെ ഷഹന ആയിരുന്നു അത്.."

"പോടീ.. ഞാൻ സത്യമാ പറഞ്ഞത്…"

"അതെന്നെ ഞാനും പറഞ്ഞത്.. പെൺകുട്ടികളുടെ വേറെ വല്ല സ്ഥലത്തു മാണല്ലോ നിന്റെ യെല്ലാം നോട്ടം പോവുക..കാര്യമായി ബാക്കും പമ്പറും "

"ഹയ്.. ഈ പെണ്ണിത് "ആകെ അവരുടെ മുന്നിൽ ചൂളിയത് പോലെ ആയി..

"അയ്യേ..! "ഇവൾ ഇതെന്താ പറയുന്നത്..

"ഞങ്ങൾ പറയുന്നത് എന്താണെന്നു വെച്ചാൽ.. നീ ഇപ്പൊ മഞ്ജു വിനെ കെട്ടിയിരുന്നേൽ… ഒരു അദ്വനവും ഇല്ലാതെ നിന്റെ കയ്യിലെ ഈ കുഞ്ഞില്ലേ അത് പോലെ ഒന്നിനെ നിനക്കും ഒരു ആറു മാസം കൂടേ കഴിഞ്ഞാൽ കിട്ടുമായിരുന്നു…"

"എന്റെ റബ്ബേ… പത്താം ക്‌ളാസിൽ പൂച്ചയെ പോലെ ഇരുന്നവരുടെ വായിൽ നിന്നാണോ ഇത്ര വലിയ വാക്കുകൾ വരുന്നത്.."

"അങ്ങനെ സ്വന്തമായി അദ്വനിക്കാതെ എനിക്ക് ഒരു പ്രോഫിറ്റും വേണ്ടാ…" പൊയ്ക്കോണം നാലും ….

"ടാ നി ചൂടാവല്ലേ…" രമ്യ എന്നോ നോക്കി പറഞ്ഞു..

"ചൂടാകുന്നൊന്നും ഇല്ല.. ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ.."

"അവർ നാലു പേരും എന്റെ ചോദ്യം എന്താണെന്ന് അറിയാനായി എന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു…"

"കാര്യമായിട്ട് ഒന്നുമല്ല.. നിങ്ങളുടെ കയ്യിൽ ഉള്ള ഇവരൊക്കെ നിങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർ അദ്വനിക്കാതെ ഉണ്ടാക്കിയതാണോ.."എന്റെ രണ്ടു കണ്ണിന്റെ യും പിരിക മുയർത്തി കൊണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ ചോദിച്ചത്…

അവരുടെ വായ അടക്കി യുള്ള മറുപടി കിട്ടിയിട്ടാണെന് തോന്നുന്നു പിന്നെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുറത്തേക് നടന്നു...

ഞാൻ കുഞ്ഞിനെ തോളിലേക് ഇട്ട് റുബീന യേ കാണുവാനായി വീടിന് മുന്നിലേക്ക് നടന്നു..

"അല്ല പിന്നെ എന്നോടാ കളി.. ഇപ്പൊ നാലും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടാവും എനിക്കറിയാം…"

❤❤❤

"ഫോണിങ്ങനെ വൈബ്റേറ്റർ മോഡിൽ അടിക്കുന്നുണ്ട് പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് "

"ടാ… നാസി…" കുഞ്ഞു ഉണർന്നാൽ ഉമ്മയെ കണ്ടില്ലേൽ പണി ആകുമെന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ തോളിലിട്ട് തട്ടി കൊടുക്കുന്നതിനു