Chapter Title : പ്രിയമാനവളെ [Sandep]

വരണ്ടു. എന്റെ കണ്ണുകൾ ഒക്കെ നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഇനിയും ഞാൻ അവിടെ നിന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ കരയും വന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായതിനാൽ ഞാൻ പതുക്കെ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി കട്ടിലിൽ കിടന്നു. എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് എനിക്ക് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല. ഒരുപാട് ചിന്തകൾ എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടിക്കയറി വന്നു.  ഒന്ന് കരഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു സ്വല്പം ആശ്വാസം തോന്നിയെങ്കിലും ഇനിയും എങ്ങനെ ഞാൻ പ്രിയേ അഭിമുഖീകരിക്കും എന്ന ചോദ്യം എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടി. കുറച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ പ്രിയ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നുവരുന്നതു പോലെ തോന്നി. തോന്നലായിരിക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ച് കിടന്നപ്പോൾ ആരോ എന്റെ പുറകിൽ വന്ന് കിടക്കുന്നു എന്നിട്ട് ഒരു കൈ വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപിടിക്കുന്നു. പ്രിയയാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി എന്നാൽ ഒരു വലിയ ബഹളം പ്രതീക്ഷിച്ച ഞാൻ അവൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ സത്യത്തിൽ ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി. അല്പനേരം അങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നതിനു ശേഷം അവൾ എന്നെ വിളിച്ചു “ശ്രീ, ശ്രീ ഇങ്ങോട്ടൊന്നു തിരിഞ്ഞ് കിടക്കു. എന്നാൽ ഞാൻ തിരിയാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. എന്നാൽ എവിടുന്നോ കിട്ടിയ ഒരു ധൈര്യത്തിൽ എന്റെ ദേഹത്ത് കിടക്കുന്ന കൈ  ഞാൻ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു “സത്യമായിട്ടും ഞാൻ ഒരു ദുരുദ്ദേശത്തിലും അല്ല പ്രിയ അങ്ങോട്ട് വന്നത്.അപ്പോഴേക്കും ഞാൻ കരഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്റെ ശ്രീ, നീ ഇതുവരെയായിട്ടും എന്നെ മനസ്സിലാക്കിയില്ല എന്നൊരു സങ്കടം മാത്രമേ എനിക്ക് ഉള്ളൂ.

നിനക്ക് എന്നോട് ഒരു സ്നേഹമുണ്ട് എന്ന് എനിക്ക് ആദ്യമായിട്ട് തോന്നിയത് പണ്ട് പ്ലസ്ടുവിന് പഠിക്കുന്ന സമയത്ത് നിന്റെ റെക്കോർഡ് ബുക്കിൽ നിന്ന് എന്റെ ഒരു പടം കിട്ടിയപ്പോഴാണ്.എന്നാൽ അത് കിട്ടിയപ്പോൾ ആദ്യം ഒന്ന് ഞാൻ ഞെട്ടിയെങ്കിലും പിന്നീട് ആരും കാണാതെ തന്നെ ഞാൻ അത് തിരിച്ചു നിന്നെ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് എന്റെ മനസ്സിലും എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള ഒരു ഇഷ്ടം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും നിനക്ക് അത് മനസ്സിലായില്ല. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ എന്റെ ശ്രീ,നിന്നോട് മാത്രമല്ലേടാ ഉള്ളൂ ഞാൻ വാതോരാതെ സംസാരിക്കുന്നത്. അല്ലാതെ എപ്പോഴെങ്കിലും ഞാൻ ആരോടെങ്കിലും അമിതമായി സംസാരിക്കുന്നതും ഇടപെടുന്നതും നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? എന്നെങ്കിലും നീ