Chapter Title : പ്രിയപ്പെട്ട അമീറ [Safvan]

നന്നായി ചോലയിലേക്ക് പോയ സമയം അവൾ ഉമ്മറത്ത് വന്നിരിക്കുന്നുണ്ട്. ചാരുപടിയിൽ തല തല ചായ്ച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്. വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. ഞാനൊന്നും മിണ്ടാതെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
ആമി: ഡാ നിനക്ക് എന്നോട് പിണക്കമാണോ.
ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
ഞാൻ : നീയല്ലേ എന്നോട് മിണ്ടാതിരുന്നത്
ആമി: എനിക്ക് വയ്യാഞ്ഞിട്ടല്ലേ..
ഞാൻ: ഇതിനുമുമ്പും വയ്യാതിരുന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ എന്നൊന്നും ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ.
ആമി: എന്നിട്ട് നീ ഒന്നും മിണ്ടാൻ പോലും വന്നില്ലല്ലോ.
ഞാൻ: ഞാൻ വന്നിരുന്നു നീ വയ്യാതെ കിടക്കുന്നത് കാരണം ഞാൻമിണ്ടാതെ പോയതാണ്.
ആമി: ഞാൻ കിടക്കുകയാണെങ്കിലും നീ എന്നോട് മിണ്ടാറുണ്ടായിരുന്നല്ലോ.
ആമി: ബ
അവൾ എന്ന അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു.
ഞാൻ അവളുടെ അരികിൽ ചെന്ന് നിന്നു.
ഞാൻ അരികിൽ എത്തിയതും അവൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
ആമി:നിനക്കെന്നോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടോ സഫു.
അവൾക്കരഞ്ഞ് കൊണ്ടാണ് ചോദിച്ചത്. അവളുടേ കണ്ണീര് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും സങ്കടം വന്നു എനിക്ക് സങ്കടം പിടിച്ചടക്കാൻ ആയില്ല ഞാനും കരഞ്ഞു.
ഞാൻ: നീ എന്നെ ചീത്ത പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് അല്ലേ.
ആമി: അത് സാരമില്ല എനിക്ക് ചീത്ത പറയാൻ നീയല്ലേ ഉള്ളൂ. അത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ അവൾ വീണ്ടും കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് എൻറെ കവിളുകളിൽ ചുണ്ടുകളിലും തുരുതുരാ ഉമ്മ വച്ചു.
എനിക്ക് സങ്കടം സഹിക്കവയ്യാതെ ഞാൻ അവളെയും കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കൊണ്ട് കരഞ്ഞു.
അവൾ വീണ്ടും എന്നെ ഉമ്മ വച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
എൻറെ നിയന്ത്രണം വിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഞാൻ എന്റെ രണ്ടു കൈകൾ കൊണ്ടും അവളുടെ വട്ട