പ്രിയയുടെ അമ്മായി അപ്പൻ

Priyayude Ammayi Appan | Author : Kochumon

രാവിലെ ഞാൻ ജോലിക്ക് പോകാൻ ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ എന്നെ നോക്കി നിക്കും..

അവൻ എല്ല ദിവസവും അവിടെ കാണും..

ഞാൻ എന്റെ മൂന്ന് വയസ്സ് പ്രായമുള്ള കുഞ്ഞിനെ ഡെകയറിൽ അക്കിട്ടാണ് ജോലിക്ക് പോകുന്നത്..

ഞാൻ പ്രിയ...

എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അച്ഛൻ. അതയാത് എന്റെ ഭർത്താവ് ഒരു വർഷം മുൻപ് മരിച്ചു പോയി.. ബൈക്ക് ആക്‌സിഡന്റ് ആയിരുന്നു..

ഞങ്ങളുടെ പ്രണയ വിവാഹം ആയിരുന്നു..

അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ വീട്ടുകാരും ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടുകാരും ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിച്ചു..

ഭർത്താവ് മരിച്ചതിനു ശേഷം ഞാൻ ശരിക്കും ഒറ്റപ്പെട്ടു..

ആ നാട്ടിൽ നില്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ ആയി..

അങ്ങനെ ഞാൻ എന്റെ കൂട്ടുകാരിയെ വിളിച്ചു.. അവള് കോട്ടയത്ത്‌ ഒരു വലിയ തുണികടയിൽ ജോലി ചെയുന്നുണ്ട്..

എന്നെ അവള് അങ്ങോട്ട്‌ വിളിച്ചു.. ഞാൻ അവളുടെ കൂടെ ആണ് ഇപ്പൊ..

രാവിലെ കുഞ്ഞിനെ ഡെകയറിൽ ആക്കിട്ട് ഞാനും അവളുടെ കൂടെ ജോലിക്ക് പോകും..

എനിക്കിപ്പോ 28 വയസുണ്ട്..

ഞാൻ കടയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ രാവിലെ ബസ്സ് സ്റ്റോപ്പിൽ കണ്ട ചെറുപ്പക്കാരൻ കടയിലേക്ക് വന്നു..

ഞാൻ ഒന്ന്‌ ചിരിച്ചു.. എന്നെയും നോക്കി ചിരിച്ചു..

എന്നോട് പറഞ്ഞു..

എനിക്ക് നല്ലൊരു ജീൻസ് വേണം..

ഞാൻ അയാളെ ജീൻസ് സെക്ഷൻ സയിഡിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി..

അയാൾക്ക് കുറെ ജീൻസ് എടുത്തിട്ട് കൊടുത്തു.. അതിന്നും പുള്ളിക്ക് ഇഷ്ട പെടുന്നില്ല.. എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് നിക്കുവാണ്..

എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി.. തുണിയെടുക്കുക അല്ല. എന്നെ നോക്കൽ ആണ് പരുപാടി..

ഞാൻ യൂണിഫോം സാരിയിലാണ് നിക്കുന്നത്..

അയാൾ കുറെ ഡ്രസ്സ്‌ മറിച്ചും തിരിച്ചും നോക്കുന്നുണ്ട്.. എന്നിട്ട് എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കും..

ഇതല്ല ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്..

അയാൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറയും.... ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

സാർ... അടുത്ത ആഴ്ച പുതിയത് വരും. മോഡൽ കൂടിയത്...

അയാൾ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കും.. എനിക്ക് വലിയ ചിരിയൊന്നുവരുന്നില്ല. പക്ഷെ കസ്റ്റമർ ആയത് കൊണ്ട് വെറുതെ പുഞ്ചിരിച്ചു..

എന്നോട് ഡ്രസിനെ പറ്റി കുറെ സംസാരിച്ചു. ഞാൻ ശ്രദ്ദിക്കാതെ ഡ്രസ്സ്‌ മടക്കി തുടങ്ങി...

രണ്ടും മുന്നും ദിവസം കൂടുമ്പോൾ ഇയ്യാൾ വരും... തുണി വാരി വലിച്ചിടും. എന്നിട്ട് ഒന്നും എടുക്കില്ല...

ഇത് പതിവായി..

ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എന്നോട് ചോദിച്ചു..

എന്താ പേര്..

ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട്