Chapter Title : പുകയുന്ന പക [അമവാസി]

മുടി പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന മാറിടം ബാക്കിയും എല്ലാം കൊള്ളാം

ഗുരുക്കൾ ആണെങ്കിൽ തന്റെ പ്രിയ പത്നിയുടെ വേർപാടിൽ പോയ 20 വർഷങ്ങൾ... ആരോഗ്യ സ്ഥിതിയും അത്ര നല്ലത് അല്ല എങ്കിലും കൊഴപ്പമില്ലാതെ പോവുന്നു

രാവിലെ തന്നെ തിരക്ക് പിടിച്ച കളരി പരിശീലനവും ഡാൻസും ഒക്കെ നടക്കുന്നു അതിനിടെ കളരിക്കൽ തറവാട്ടിലെ പുറം പണിക്കും മറ്റു പണിക്കും ആയി വന്ന പണിക്കാരെ നിയന്ദ്രിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുവാണ് ആരാ? ആരാ? വേറെ ആര് നമ്മുടെ സോമൻ

സോമൻ : ഡാ മണി ഇന്നു കൊണ്ട് തേങ്ങ പറിക്കൽ തീർത്തോണം തെങ്ങിൽ കേറാൻ വേറെ ആളെ കിട്ടാത്ത കൊണ്ടല്ല പിന്നെ നിന്റെ അച്ഛന്റെ ഇവിടുത്തെ പണിക്കാരൻ ആയിരുന്നു  അത് കൊണ്ട് മാത്രം ആണ് നീ ഒക്കെ ഇവിടെ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്

ഇതു കേട്ട മണി മനസ്സിൽ പറഞു

മണി: ooo ഇയാള് പിന്നെ psc എഴുതി കാര്യസ്ഥൻ പോസ്റ്റിൽ കേറിയതല്ലേ അച്ഛന്റെ ചാത്തപ്പോ കട്ടിൽ ഒഴിയാൻ വേണ്ടി കാത്തു നിന്ന പോകെ കേറീട്ടു ബാക്കി ഉള്ളവരെ അങ്ങ് ഉപദേശിക്കുന്നു ( ഇതൊന്നും അങ്ങേരെ മുഖത്തു നോക്കി പറയാൻ സത്യം ആയിട്ടും മണിക്ക് മണിക്ക് എന്നല്ല അവിടുത്തെ പണിക്കാർക് ആർക്കും ധൈര്യം ഇല്ല എന്തേലും പറഞ്ഞ അതിൽ പക വെച്ച് നടക്കും ഈ സോമൻ )

അതിന് ഇടക് പുറം പണിക് വന്ന കുറച്ചു സ്ത്രീകൾ അവിടെ മാറ്റി നിർത്തിട്ടുണ്ട് സോമൻ അങ്ങോട്ട്‌ കൈയിൽ ഉള്ള കണക്കു ബുക്കും എടുത്തു പോയി ബുക്കിലെ ഓരോരുത്തരുടെ പേരും വിളിച്ചു അവര് വന്നോ എന്ന് തന്റെ കണ്ണാടി താഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന വിടവിലൂടെ നോക്കി

സോമൻ : എന്തിടി അമ്മിണി... നീ നിന്റെ കൊച്ചിനെയും പണിക് ഇറക്കിയോ ഇവൾക്ക് എത്ര വയ്യസുണ്ട് ബാല വേല വല്ലതും ആവോടി അമ്മിണി : ഇല്ല അണ്ണാ 20 ഓക്കേ കഴിഞ്ഞതാ

അപ്പൊ സോമൻ അവളെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു

സോമൻ : ആഹാ 20 ആയോ

എന്നിട്ട് അവളുടെ തലയിൽ കൈ വെച്ച് മെല്ലെ പുറം വരെ തലോടി അവൾ ഒരു പാവാടയും ബ്ലാസും