Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം [ജോൺ എബ്രഹാം]

"പകൽ മുഴുവൻ ഞാൻ ചിരിച്ചും കളിച്ചും ഓരോ കാര്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടും ഇരിക്കും. പക്ഷേ രാത്രിയാകുമ്പോൾ ഈ താഴത്തെ നിലയിൽ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഓർമ്മകൾ എന്നെ വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കും. സുനിത ഇല്ലാത്ത ഈ എട്ടു വർഷങ്ങൾ... അതൊരു വലിയ തടവറ പോലെയാണ് മീരേ."
​അങ്കിൾ സംസാരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ കൈകൾ മേശപ്പുറത്ത് താളം പിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മീര ആ സംസാരത്തിൽ പൂർണ്ണമായും ലയിച്ചു പോയി. രാഹുൽ സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും തന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ ഈ പ്രൗഢിയുള്ള മനുഷ്യന്റെ വാക്കുകളിലായിരുന്നു.
​"എനിക്ക് മോളെ കാണുമ്പോൾ സുനിത എന്റെ മുന്നിൽ വീണ്ടും വന്ന് നിൽക്കുന്നത് പോലെയാണ് തോന്നുന്നത്," അങ്കിൾ മീരയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഴത്തിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു. ആ നോട്ടത്തിൽ  വലിയൊരു ആത്മബന്ധം മീര അനുഭവിച്ചു.
​രാഹുലും സിജിനും അവരുടെ സംസാരത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയാണെങ്കിലും, മീരയും അങ്കിളും തമ്മിൽ ആ ഫോട്ടോയ്ക്ക് മുന്നിൽ ഒരു വൈകാരിക ലോകം പടുത്തുയർത്തുകയായിരുന്നു

ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് രാഹുലും സിജിനും മീരയും കൂടി മുകളിലെ നിലയിലേക്ക് പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു. പടികൾ കയറാൻ തുടങ്ങിയ മീരയെ നോക്കി അങ്കിൾ വളരെ സൗമ്യമായി, എന്നാൽ ഗൗരവത്തോടെ ഒന്ന് വിളിച്ചു.
​"മോളേ മീരേ..."
​അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അങ്കിൾ ആ ലിവിങ് റൂമിലെ വലിയ തൂണിൽ ഒരു കൈ വെച്ച് നിലയുറപ്പിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ആ വെള്ളമുണ്ടും ലിനൻ ഷർട്ടും ആ പഴയ തറവാടിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു രാജകീയ പ്രൗഢി നൽകുന്നുണ്ട്.
​"മുകളിലെ നിലയിൽ നിങ്ങൾ താമസിക്കുമ്പോൾ ഒരു കാര്യം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കണം. വീട് എപ്പോഴും വൃത്തിയായി വെക്കണം. അത് എനിക്കും... അവൾക്കും വലിയ നിർബന്ധമാണ് . വീട് വൃത്തികേടാകുന്നത് സുനിതയ്ക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ല. അവൾ ഇപ്പോൾ കൂടെയില്ലെങ്കിലും ഈ വീടിന്റെ ഓരോ തരിയിലും അവളുടെ ഇഷ്ടങ്ങളുണ്ട്. അത് മോൾ നോക്കുമല്ലോ അല്ലേ?"
​അങ്കിൾ അത് പറയുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈത്തണ്ടയിലെ ആ റാഡോ വാച്ച് വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. ആ വാക്കുകളിൽ ഒരു വീട്ടുടമസ്ഥന്റെ അധികാരത്തേക്കാൾ ഉപരി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോടുള്ള കരുതലും ആദരവുമാണ് മീരയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്. സുനിതയുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ ഇന്നും ഇത്രത്തോളം വിലമതിക്കുന്ന ഈ