Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം [ജോൺ എബ്രഹാം]

അങ്കിൾ, നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് സുനിതയെ ഓർമ്മ വന്നിട്ടുണ്ടാകും."
​മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വിങ്ങൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. അങ്കിളിന്റെ ആ പഴയ കാറും, വെള്ളമുണ്ടും, സ്റ്റൈലുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ തോന്നിയ ആകർഷണം ഇപ്പോൾ ഒരു വലിയ ബഹുമാനമായി മാറി. ഇത്രയും സ്നേഹിച്ചിരുന്ന തന്റെ പ്രാണൻ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരാൾ എങ്ങനെയാകും ഈ വലിയ വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്നത്?
അങ്കിൾ തന്നെ നോക്കിയ ആ നോട്ടത്തിലെ വേദന അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി. അത് വെറുമൊരു നോട്ടമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് കാലം തട്ടിയെടുത്ത തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ വീണ്ടും മുന്നിൽ കണ്ടതിന്റെ പരിഭ്രമമായിരുന്നു.
​പെട്ടെന്ന്, ചായയുമായി അങ്കിൾ ലിവിങ് റൂമിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കയ്യിലുള്ള ട്രേയിൽ നീരാവി പറക്കുന്ന ചായഗ്ലാസുകൾ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുറിയിൽ തങ്ങിനിന്ന ആ ചന്ദനഗന്ധം അങ്കിളിന്റെ സാന്നിധ്യത്തെ ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിച്ചു. മീര തന്റെ രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ആ ഫോട്ടോയിൽ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നേർത്ത ഭാവമാറ്റം ഉണ്ടായി.
​"ചായ എടുക്കൂ..." അദ്ദേഹം വളരെ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു. പക്ഷേ ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു നേർത്ത വിറയൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.

അങ്കിൾ ചായക്കപ്പ് ടീപ്പോയിൽ വെച്ച ശേഷം പതുക്കെ ആ ഫോട്ടോയുടെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം ആ ഫോട്ടോയിലെ സുനിതയുടെ മുഖത്തായിരുന്നു. വളരെ നേർത്ത ഒരു ചിരി ആ ചുണ്ടുകളിൽ വിരിഞ്ഞു.
​"മോൾക്ക് അത്ഭുതം തോന്നുന്നുണ്ടാകും അല്ലേ?" അങ്കിൾ മീരയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ ചോദിച്ചു. "നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞുപോയത് നീ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. സുനിതയുടെ അതേ ഛായയാണ് നിനക്ക്. അവളുടെ ആ വലിയ കണ്ണുകളും, ഈ നീളമുള്ള മുടിയും..."
​അങ്കിൾ ആ ഫോട്ടോയിൽ പതുക്കെ തൊട്ടു. "സ്നേഹിച്ചു കൊതി തീരും മുൻപേ അവൾ പോയി. ഞങ്ങൾക്ക് ഒരുപാട് സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഈ വീടിന്റെ ഓരോ കോണിലും അവളുടെ സാന്നിധ്യമുണ്ട്. ആ ബെൻസ് കാർ കണ്ടോ... അത് അവൾക്ക് വല്ലാതെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അവൾ പോയ ശേഷം ഞാൻ അത് പുതിയത് പോലെ നോക്കി നടത്തുന്നത് അത് അവളുടെ ഓർമ്മയായത് കൊണ്ടാണ്.
​അങ്കിൾ അല്പം ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ വല്ലാത്തൊരു ആർദ്രതയുണ്ടായിരുന്നു.