Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം [ജോൺ എബ്രഹാം]

സമയമുണ്ട് മോളേ... നിങ്ങൾ ദൂരെ നിന്ന് വന്നതല്ലേ? ഇപ്പോൾ ഒന്ന് വിശ്രമിക്കൂ. ഈ വീട്ടിലെ അതിഥിയായി വന്ന ആദ്യ ദിവസം തന്നെ മോളെകൊണ്ട് ജോലി ചെയ്യിക്കുന്നത് ശരിയല്ല..
അങ്കിൾ വളരെ സൗമ്യമായി പറഞ്ഞു.
​മീര അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ സംസാര ശൈലിയിൽ വീണ്ടും ആകൃഷ്ടയായി. അത്രയും മാന്യവും എന്നാൽ സ്നേഹനിർഭരവുമായ പെരുമാറ്റം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ കുലീനത അവളെ വല്ലാതെ സ്പർശിച്ചു.
​"അങ്കിൾ തനിയെ അല്ലേ... ഞാൻ ഒന്ന് സഹായിച്ചോട്ടെ?" മീര വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
​"വേണ്ട മീരേ... ഈ വീടിനും ഈ അടുക്കളയ്ക്കും എന്റെ ശീലങ്ങൾ അറിയാം. നിങ്ങൾ ഇരിക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം," അദ്ദേഹം ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
​അങ്കിൾ പോകുന്നത് നോക്കി നിന്ന മീരയ്ക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആ നടത്തത്തിലെ പ്രൗഢി വീണ്ടും ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മുറിയിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആ നേർത്ത ചന്ദന ഗന്ധവും അങ്കിളിന്റെ വ്യക്തിത്വവും ആ പഴയ വീടിനെ കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

ലിവിങ് റൂമിലെ ചുവരിലേക്ക് നോക്കിയ മീര ഒരു നിമിഷം സ്തബ്ധയായി നിന്നുപോയി. തേക്കുമരത്തിന്റെ ഫ്രെയിമിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന ആ വലിയ ഫോട്ടോയിൽ അങ്കിളും ഒരു സുന്ദരിയായ സ്ത്രീയും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നു. അവർ അണിഞ്ഞിരുന്ന ആ പഴയ നീലപ്പട്ടുസാരിയും കഴുത്തിലെ മാലയും എല്ലാം ഒരു പ്രത്യേക പ്രൗഢി വിളിച്ചോതുന്നുണ്ട്.
​പക്ഷേ മീരയെ ഞെട്ടിച്ചത് അതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു. ആ സ്ത്രീയുടെ മുഖച്ഛായ തന്നെയായിരുന്നു.
​"രാഹുലേട്ടാ... ഇതൊന്ന് നോക്കിയേ!" അവൾ അമ്പരപ്പോടെ രാഹുലിന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ചു. "ഈ ഫോട്ടോയിലുള്ളത് അങ്കിളിന്റെ ഭാര്യയല്ലേ? ഇവരെ കാണാൻ എന്നെപ്പോലെ തന്നെയുണ്ടല്ലോ..."
​രാഹുൽ ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് ഒന്ന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. "അതെല്ലോ മീരേ... നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ. നിന്റെ അതേ കണ്ണ്, ആ ചിരിയും മൂക്കും ഒക്കെ കണ്ടാൽ നിന്റെ ചേച്ചിയാണെന്നേ പറയൂ. വല്ലാത്തൊരു സാമ്യം!"
​സിജിൻ അരികിലേക്ക് വന്ന് ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി ഒരു നെടുവീർപ്പിട്ടു. "അങ്കിളിന്റെ ഭാര്യ സുനിതയാണ് അത്. അങ്കിളിന് അവരെ ജീവനായിരുന്നു. അവർ പോയതോടെയാണ് അങ്കിൾ ഇങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്കായത്. നീ വന്നപ്പോൾ അങ്കിൾ എന്തിനാണ് അങ്ങനെ നോക്കിയതെന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായി മീരേ... പാവം