Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

കണ്ണുകൾ അറിയാതെ അങ്കിളിന്റെ ജനലിലേക്കും വാതിലിലേക്കും പാളിപ്പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​മീരയുടെ ആത്മഗതം: "എന്താ പുള്ളി പുറത്തേക്ക് വരാത്തത്? രാവിലെ
അത്രയും കാര്യമായി സംസാരിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ ഒരു അനക്കവുമില്ലല്ലോ. പുള്ളിക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നിക്കാണുമോ? അതോ തിരക്കിലാണോ?"

​മുറ്റം അടിച്ചുവാരുമ്പോൾ അവളുടെ ഉടൽ വളയുന്നതും സാരി അല്പം മാറി വയറും വശങ്ങളും തെളിയുന്നതും അവൾ അറിഞ്ഞില്ല. എന്നാൽ അങ്കിൾ അവിടെത്തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ മുറിയിലെ ജനൽ വിരിക്കിടയിലൂടെ അയാൾ മീരയെത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

​അങ്കിൾ അവളെ രഹസ്യമായി ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു. ആ പച്ച സാരിയിൽ മുറ്റം അടിച്ചുവാരുന്ന മീരയുടെ ഓരോ ചലനവും അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കിനിന്നു. അവളുടെ ആ 24 വയസ്സിന്റെ തുടിപ്പും ആയാസപ്പെട്ട് മുറ്റം അടിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ വടിവുകളും അയാൾ ആസ്വദിച്ചു. തന്റെ 'സുനിത' എത്ര മനോഹരമായാണ് ഓരോന്നും ചെയ്യുന്നതെന്ന് അയാൾ ചിന്തിച്ചു.

​മീര ഇടയ്ക്കിടെ അങ്കിളിന്റെ വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അയാൾ പെട്ടെന്ന് മറഞ്ഞുനിൽക്കും. അവൾക്ക് തന്നെ കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിലും, തന്റെ ഓരോ നോട്ടവും അവളുടെ മേൽ പതിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അങ്കിൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. രാഹുൽ വരുന്നതിനു മുൻപുള്ള ആ നിശബ്ദതയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും ഒരേ സമയം അന്യോന്യം തിരയുകയായിരുന്നു—ഒരാൾ പരസ്യമായും മറ്റൊരാൾ രഹസ്യമായും.

അങ്കിളിന് ആ കാര്യത്തിൽ ഒരു ഏകദേശ ധാരണയായി. ജനൽവിരിക്കിടയിലൂടെയുള്ള ആ നോട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹം കണ്ടത് മുറ്റം അടിച്ചുവാരുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് ഓരോ നിമിഷവും തന്റെ സാമീപ്യത്തിനായി വെമ്പുന്ന സുനിതയെയാണ്.

​മീര ഇടയ്ക്കിടെ താഴത്തെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കുന്നതും, അങ്കിൾ പുറത്തിറങ്ങാത്തതിലെ ആ ചെറിയ നിരാശ അവളുടെ മുഖത്ത് നിഴലിക്കുന്നതും അദ്ദേഹം കൃത്യമായി ഒപ്പിയെടുത്തു. ആ പച്ച