Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

​രാഹുൽ: "അങ്കിൾ... ഞാൻ നല്ല ഫോമിലാണ്, പക്ഷേ പറയുന്നതൊക്കെ പൂർണ്ണ ബോധത്തോടെ തന്നെയാണ്. ഞാൻ ഇവിടെ വന്ന ദിവസം മുതൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്നതാണ്, അങ്കിൾ ഇവളെ നോക്കുന്നത് ഒരു പ്രത്യേക സ്നേഹത്തോടെയാണ്. അങ്കിളിന്റെ ആ പഴയ 'സുനിത'യെ ഇവളിൽ കാണുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. അങ്കിളിന്റെ ഈ ഏകാന്തതയിൽ ഇവൾ ഒരു കൂട്ടാകുന്നതിൽ എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല. ഞാൻ ഒരു ഓപ്പൺ മൈൻഡ്സെറ്റ് ഉള്ള ആളാണ് അങ്കിൾ."
​അങ്കിൾ പതുക്കെ മീരയെ നോക്കി. ആ പിങ്ക് ടൈറ്റ് ചുരിദാറിനുള്ളിൽ അവളുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം വല്ലാതെ ഉയർന്നു താഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ നോട്ടം തറയിലായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: "എന്റെ ഭാഗം ഞാൻ ക്ലിയർ ആക്കി. ഇനി ഇവളുടെ കാര്യം... അത് ഇവൾ തന്നെ പറയട്ടെ. മീരേ, നിനക്ക് എന്താ തോന്നുന്നത്? അങ്കിളിന്റെ ആ സങ്കടത്തിൽ നിനക്ക് ഒരു സുനിതയായി കൂടെ ഇരിക്കാൻ പറ്റുമോ?"

മീര പെട്ടെന്ന് സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ മുഖത്ത് ആകെ ഒരു പരിഭ്രമമായിരുന്നു. രാഹുലിന്റെ ആ തുറന്ന സംസാരവും അങ്കിളിന്റെ ആവേശവും കണ്ട് അവൾക്ക് പെട്ടെന്ന് പേടിയായി. ആ നീല വെളിച്ചത്തിൽ തന്റെ പിങ്ക് ചുരിദാറൊന്ന് ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് അവൾ രാഹുലിന്റെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
​മീര: "അങ്കിൾ... ഇവൻ ഈ കുടിച്ചത് തലയ്ക്ക് പിടിച്ചിട്ട് എന്തൊക്കെയോ ബോധമില്ലാതെ പുലമ്പുകയാണ്! എനിക്ക് ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് ആകെ പേടിയാകുന്നു. ഞാൻ ഇവനെ വേഗം മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവട്ടെ."
​അങ്കിൾ ഒന്നുമറിയാതെ അന്തംവിട്ടു നിൽക്കുകയായിരുന്നു. രാഹുൽ അപ്പോഴും ലഹരിയുടെ മൂഡിൽ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും മീര അവനെ ബലമായി എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
​മീര: "നാളെ ബോധം വരുമ്പോൾ അങ്കിൾ ഇവനോട് തന്നെ ചോദിക്ക് ഇന്ന് എന്തൊക്കെയാ ഈ പറഞ്ഞതെന്ന്! അപ്പോൾ ഇവന് മനസ്സിലാകും. എന്തായാലും ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പോവുകയാണ്. ഗുഡ് നൈറ്റ് അങ്കിൾ..."
​രാഹുലിനെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് അവൾ വേഗം വാതിൽക്കലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽ തുറന്ന് അവർ പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ അങ്കിൾ അവിടെ തനിച്ചായി.
​അങ്കിൾ ശരിക്കും "കിളി പോയ" അവസ്ഥയിലായിരുന്നു. തന്റെ സുനിതയെപ്പോലെയുള്ള മീരയെക്കുറിച്ച് രാഹുൽ ഇത്രയും തുറന്നു പറയുമെന്നും, മീര അത് സമ്മതിച്ചതുപോലെ സംസാരിക്കുമെന്നും അങ്കിൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും