Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

സ്തബ്ധനായിപ്പോയി. മീരയുടെ ആ ചോദ്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ സ്വാർത്ഥതയെ ഒന്ന് പിടിച്ചുലച്ചു. അവളുടെ ആത്മാർത്ഥതയും രാഹുലിനോടുള്ള സ്നേഹവും അത്രമേൽ ആഴത്തിലുള്ളതാണെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു

അങ്കിൾ കുറച്ചുനേരം നിശബ്ദനായി മീരയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ വാക്കുകളിലെ സത്യസന്ധത അദ്ദേഹത്തെ സ്പർശിച്ചെങ്കിലും, ഉള്ളിലെ പ്രണയം വിട്ടുകൊടുക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. പതുക്കെ അവളുടെ കൈവിരലുകളിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ച് അങ്കിൾ വളരെ ആർദ്രമായി ചോദിച്ചു:

​"മീരേ... നീ പറയുന്നത് എല്ലാം ശരിയാണ്. രാഹുൽ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്, നീ അവനെ ജീവനെപ്പോലെ സ്നേഹിക്കുന്നുമുണ്ട്. പക്ഷേ... നീ അവന് കൊടുക്കുന്ന ആ വലിയ സ്നേഹത്തിന്റെ വെറും ഒരു ശതമാനം... അത് മാത്രം എനിക്ക് തന്നൂടെ?"

​അങ്കിളിന്റെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "എനിക്ക് നിന്റെ ജീവിതം തകർക്കണമെന്നില്ല. പക്ഷേ എന്റെ ഈ ബാക്കി കാലം നിന്റെ ആ ഒരു ശതമാനം സ്നേഹത്തിന്റെ തണലിൽ എനിക്ക് ജീവിക്കണം. നിന്റെ ആ ഒരു 'yes' എന്ന വാക്കിന് അത്രയും വലിയൊരു അർത്ഥമേ ഉള്ളൂ. അത് വലിയൊരു തെറ്റാണോ മീരേ?"

​മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ആകെ ഒരു പിടച്ചിലായിരുന്നു. അങ്കിളിന്റെ ആ ചോദ്യം അവളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള വികാരത്തെയാണ് തൊട്ടുണർത്തിയത്. ഒരു ശതമാനം സ്നേഹം... അത് വലിയൊരു കാര്യമാണോ അതോ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ താളം തെറ്റിക്കുന്ന ഒന്നാണോ എന്ന് അവൾക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

​അവൾ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ പിൻവലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അങ്കിൾ അത് വിട്ടില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ ദയനീയാവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ മീരയുടെ മനസ്സിലെ ആ ഉറച്ച തീരുമാനങ്ങൾ ഓരോന്നായി അലിഞ്ഞു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

ആ നോട്ടവും സ്പർശനവും താങ്ങാനാവാതെ അവൾ വേഗം തന്റെ കൈകൾ വലിച്ചെടുത്തു.

​"ഞാൻ... ഞാൻ പോവുന്നു അങ്കിൾ," എന്ന് പതർച്ചയോടെ പറഞ്ഞ് അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ പടികൾ ഓടിക്കയറി.

​മുകളിൽ എത്തിയപ്പോൾ രാഹുൽ അപ്പോഴും പഴയപോലെ ഫോണിൽ തന്നെയായിരുന്നു. സമയം ആറര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പുറത്ത് സന്ധ്യ മയങ്ങിത്തുടങ്ങി. മനസ്സാകെ പുകയുന്നതുപോലെ തോന്നിയ മീര വേഗം ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി. കുളിമുറിയിലെ കണ്ണാടിയിൽ സ്വന്തം മുഖം നോക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു അപരിചിതത്വം തോന്നി.

കുളിമുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മീര