Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

തന്റെ മൂക്കിനോട് അടുപ്പിച്ചു. ആ മണം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ അടച്ചു. എന്നിട്ട് അങ്കിളിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അതീവ വാത്സല്യത്തോടെ പറഞ്ഞു:

​മീര: "വേണുവേട്ടാ... എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ ഒന്നും മറന്നില്ല അല്ലേ?
അങ്കിൾ : എന്റെ ചില ഇഷ്ടങ്ങൾ എവിടെയൊക്കെയോ നിനക്കും അറിയാവുന്ന പോലെ..."
​മീര ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അങ്കിളിനെ നോക്കി. എന്നിട്ട് പതുക്കെ തുടർന്നു:

​മീര: "എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും ഓർമ്മയുണ്ട് വേണുവേട്ടാ... നമ്മൾ കാണാതായിട്ട് വെറും എട്ടു വർഷമല്ലേ ആയുള്ളൂ? ഞാൻ ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ല."

​മീരയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത ശാന്തതയും തിരിച്ചറിവും വിരിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അവളെത്തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി നിന്നു. പേടിയോ പരിഭ്രമമോ ഇല്ലാതെ, അതീവ സ്നേഹത്തോടെ
അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു:

​അങ്കിൾ: "അവസാനം നീ വന്നു... അല്ലേ? ഇന്നലെ രാത്രി മുതൽ എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ആ സംശയം പൂർണ്ണമായും മാറി."

​അങ്കിൾ പതുക്കെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. മീര ആ മുല്ലപ്പൂക്കൾ തന്റെ കയ്യിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
​അങ്കിൾ: "നീ വിളിച്ച ആ 'വേണുവേട്ടാ' വിളിയും, രാവിലെ നീ ഉണ്ടാക്കിയ ആ അപ്പവും മുട്ടക്കറിയും... എല്ലാം എന്നോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സുനിതയല്ലാതെ മറ്റാർക്കും എന്റെ ഈ ഇഷ്ടങ്ങൾ ഇത്ര കൃത്യമായി അറിയില്ല. നീ തിരിച്ചു വന്നതിൽ എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷമുണ്ട് മോളെ."

​മീര ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്കിളിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. ആ മഞ്ഞ സാരിയിൽ മുല്ലപ്പൂവും മണപ്പിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളിൽ ഇപ്പോൾ മീരയല്ല, പൂർണ്ണമായും സുനിതയാണ് പ്രകടമാകുന്നത്.

​ആ മുല്ലപ്പൂക്കളുമായി സുനിത വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. അവൾ നടക്കുന്നത് ഒരു അതിഥിയെപ്പോലെയല്ല, മറിച്ച് ആ വീടിന്റെ ഓരോ ഇഷ്ടികയും തനിക്ക് സുപരിചിതമാണെന്ന ഭാവത്തിലായിരുന്നു. മഞ്ഞയിൽ നീല പൂക്കളുള്ള ആ നേർത്ത സാരി അവളുടെ ചലനങ്ങൾക്കൊപ്പം വശ്യമായി ഇളകി. ലിവിംഗ് റൂം കടന്ന്, ഇടനാഴിയിലൂടെ അവൾ നേരെ നടന്നത് അവരുടെ കിടപ്പു മുറിയിലേക്കായിരുന്നു. വേണുവേട്ടൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ പിന്നാലെ നടന്നു.

​വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ സുനിത പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവളുടെ