Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

അത്ഭുതം. സുനിത പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മടിയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. ആ മുല്ലപ്പൂമണം മുറിയിലാകെ നിറഞ്ഞു നിന്നു.

​സുനിത: "ഇനി പേടിക്കണ്ട വേണുവേട്ടാ... നിങ്ങളുടെ സുനിത ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ട്. രൂപം മാറിയാലും ഈ മനസ്സ് മാറിയിട്ടില്ല."

സുനിത പതുക്കെ വേണുവേട്ടന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു. എന്നിട്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

​സുനിത: "അല്ല വേണുവേട്ടാ... ഇന്നലെ രാഹുലിനോട് ഓരോന്ന് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നല്ലോ... എനിക്ക് വെറും ഒരു കൂട്ട് മതി, സെക്സ് ഒന്നും വേണ്ട എന്ന്. അത് എന്തേ അങ്ങനെ ഒരു മാറ്റം? മീരയെ കണ്ടപ്പോൾ പഴയതൊക്കെ മറന്നു പോയോ?"

​വേണുവേട്ടൻ ഒന്ന് ചമ്മി. അദ്ദേഹം അവളുടെ ആ മഞ്ഞ സാരിയിൽ പൊതിഞ്ഞ ഉടലിലേക്ക് നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

​വേണുവേട്ടൻ: "എടീ... അത് പിന്നെ... ഇവൾ (മീര) വെറും കുട്ടിയല്ലേ. നമ്മുടെ ആ പഴയ കളികൾ ഇവൾക്ക് താങ്ങാൻ പറ്റുമോ എന്ന് എനിക്ക് പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്. നിന്റെ ആ ആവേശമൊന്നും ഇവൾക്ക് ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ എന്ന് ഞാൻ കരുതി."

​ഇത് കേട്ടതും സുനിത പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. ആ ചിരി ആ മുറിയിലാകെ പ്രതിധ്വനിച്ചു.

​സുനിത: "ശരിയാണ്... ഞാനും കുറച്ചു നേരം വിചാരിച്ചു, ഇതെന്താണ് എന്റെ വേണുവേട്ടൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് എന്ന്! ശരിക്കുമൊരു കാമപ്രാന്തൻ ആണ് നിങ്ങൾ എന്ന് എനിക്കറിയില്ലേ? എന്നിട്ടാണോ ഇപ്പോൾ ഈ പാവം ചമയുന്നത്?"

​അവൾ പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് തലോടി.
​സുനിത: "ഇനി പേടിക്കണ്ട... ഉള്ളിൽ ഞാനില്ലേ? ഇവളുടെ ഈ ശരീരം നമ്മുടെ ആ പഴയ ആവേശത്തിന് വഴങ്ങിക്കോളും. ഞാൻ അത് നോക്കിക്കോളാം.