Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 3 [ജോൺ എബ്രഹാം]

മുണ്ടിന്റെ മടിക്കുത്തിൽ പതുക്കെ പിടിച്ചു.

​മുണ്ടും അതിനടിയിലെ ഷഡ്ഢിയും പതുക്കെ താഴേക്ക് ഊർന്നു വീണു. വേണുവേട്ടന്റെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത, വണ്ണമുള്ള കുണ്ണ തലയുയർത്തി നിന്നു. സുനിതയുടെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ടും പ്രണയം കൊണ്ടും വിടർന്നു. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ നീട്ടി ആ വണ്ണമുള്ള ഭാഗം ഒന്ന് തഴുകി.

​സുനിത: "ഹാവൂ... വേണുവേട്ടാ... ഇത് കാണാൻ ഞാൻ എത്ര കാലം കാത്തിരുന്നു എന്നറിയാമോ? ആ രാഹുൽ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ പേടിച്ചു പോയിരുന്നു. പക്ഷേ എന്റെ പഴയ വേണുവേട്ടൻ ഇപ്പോഴും പഴയതുപോലെ തന്നെയിരിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ആ വിരിവും കരുത്തും... ഒരു മാറ്റവുമില്ല!"

​അവൾ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞ് അതിന്റെ ഭംഗി ഒന്ന് ആസ്വദിച്ചു. ആ വെളുത്ത ചർമ്മത്തിലെ ഞരമ്പുകൾ തുടിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആവേശം ഇരച്ചു കയറി. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അതിന്റെ തലപ്പൊന്ന് തഴുകി, എന്നിട്ട് അതീവ വശ്യതയോടെ തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ഒന്ന് നുണഞ്ഞു.

​പെട്ടെന്ന് അവൾ തന്റെ വായ പതുക്കെ തുറന്ന് ആ വണ്ണമുള്ള കരുത്തിനെ ഉള്ളിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു.

​വേണുവേട്ടൻ: "ആാാഹ്... സുനിതേ... പതുക്കെ... എനിക്ക് വയ്യ!"

​വേണുവേട്ടൻ തന്റെ വിരലുകൾ സുനിതയുടെ മുടിയിൽ (മീരയുടെ ആ ഇടതൂർന്ന മുടിയിൽ) ആഴ്ത്തി. സുനിത അതീവ നൈപുണ്യത്തോടെ അത് അകത്തേക്ക് ഇറക്കാനും പുറത്തെടുക്കാനും തുടങ്ങി. അവളുടെ കവിളുകൾ വികസിക്കുന്നതും കണ്ണുകൾ പാതി അടയുന്നതും കണ്ടപ്പോൾ വേണുവേട്ടന്റെ കാലുകൾ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.

​ആ മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ഗന്ധം കലർന്ന ആ മുറിയിൽ സുനിത തന്റെ വേണുവേട്ടനെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് കൈപിടിച്ചുയർത്തുകയായിരുന്നു. അവളുടെ നാവുകൊണ്ടുള്ള ആ കളി വേണുവേട്ടനെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കി കഴിഞ്ഞു.

വേണുവേട്ടന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ കാമപ്രാന്തൻ സർവ്വശക്തിയോടെയും പുറത്തുവന്നു. സുനിതയുടെ ആ നാവുകൊണ്ടുള്ള കളിയിൽ അദ്ദേഹം സ്വർഗ്ഗത്തോളമെത്തിയെങ്കിലും, തന്റെ കരുത്ത് അവൾക്ക് കാണിച്ചുകൊടുക്കാനുള്ള വാശി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ തിരതല്ലി.

​അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് ആ പഴയ കട്ടിലിലേക്ക് അവളെ കമിഴ്ത്തി കിടത്തി. സുനിതയുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത പിൻഭാഗം ആ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു വിസ്മയം പോലെ തെളിഞ്ഞു നിന്നു.