Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം]

അങ്കിൾ പതുക്കെ തന്റെ ഇടുപ്പ് മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു. അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തുടകളിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു

മീര ആവേശം മൂത്ത് ആ വെളുത്തു തടിച്ച കുണ്ണ മുഴുവനായി തന്റെ വായക്കുള്ളിലേക്ക് ഇറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അതിന്റെ അമിതമായ വലിപ്പവും വണ്ണവും കാരണം അവളുടെ കവിളുകൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി. തൊണ്ടയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആ ചുവന്ന ഉള്ളി പോലുള്ള ഭാഗം പതിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് ശ്വാസം കിട്ടാൻ പോലും പ്രയാസമായി.

​എങ്കിലും മീര വിട്ടില്ല.  അവൾ ആവേശത്തോടെ ഊമ്പാൻ തുടങ്ങി. ആ മുഴുത്ത ഞരമ്പുകൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലും നാവിലും ആഞ്ഞു തഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ തവണയും വായക്കുള്ളിലേക്ക് അത് ഇറക്കുമ്പോൾ മീരയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ചെറിയൊരു കണ്ണുനീർ തുള്ളി പൊടിഞ്ഞു. അത്രയ്ക്ക് വലിപ്പമുള്ള ആ കരുത്ത് അവളുടെ കൊച്ചു വായയ്ക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.

​കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മീരയുടെ താടിയെല്ലുകൾക്കും വായയ്ക്കും വല്ലാത്തൊരു വേദനയും കടുപ്പവും അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. വായ വല്ലാതെ വിയർക്കുകയും കഴയ്ക്കുകയും ചെയ്തതോടെ അവളുടെ ചലനങ്ങളുടെ വേഗത കുറഞ്ഞു. ഇത് ശ്രദ്ധിച്ച അങ്കിൾ പതുക്കെ അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ നിന്ന് കൈയെടുത്തു.

​അങ്കിൾ: (ആശ്വാസത്തോടെയും സ്നേഹത്തോടെയും) "മതി മോളേ... അങ്കിൾ പറഞ്ഞില്ലേ, നിനക്ക് ഇത് താങ്ങാൻ പറ്റില്ലെന്ന്. നിന്റെ ഈ കൊച്ചു വായ കൊണ്ട് ഇത്രയും വലിപ്പമുള്ളത് അധികനേരം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. നിന്റെ വായ വല്ലാതെ കഴക്കുന്നുണ്ടാകും. ഇപ്പോൾ നിർത്തിക്കോ."

​അദ്ദേഹം പതുക്കെ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ച് മുഖം ഉയർത്തി. മീരയുടെ ചുണ്ടുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. വായയുടെ ഓരങ്ങളിൽ അല്പം ഉമിനീർ കലർന്ന നനവുണ്ട്. അവൾ വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​മീര: (തളർന്ന സ്വരത്തിൽ) "അങ്കിൾ... ഇത്... ശരിക്കും വല്ലാത്തൊരു വലിപ്പമാണ്. എന്റെ വായ ആകെ മരവിച്ചുപോയി. സുനിത ചേച്ചിക്ക് ഇത് എങ്ങനെ സാധിച്ചിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നുന്നു." അത് കേട്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലിരുന്നു സുനിത അഭിമാനം കൊണ്ടു.

​അവൾ പതുക്കെ കൈകൊണ്ട് തന്റെ താടി തിരുമ്മി. അങ്കിൾ തന്റെ മുണ്ടിന്റെ തുമ്പ് കൊണ്ട് അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ തുടച്ചുകൊടുത്തു. ആ സ്നേഹസ്പർശനത്തിൽ മീര പതുക്കെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മടിയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കിടന്നു.

സോഫയിൽ തളർന്നു കിടന്ന മീരയുടെ കിതപ്പ്