Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ഞാനും അങ്കിളിനെ അത്രയ്ക്ക് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ."

മീരയുടെ ആ വാക്കുകൾ ആ മുറിയിലെ വായുവിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിശബ്ദത നിറച്ചു. അങ്കിൾ ന്റെ കൈകൾ അവളുടെ മാറിടത്തിന് മുകളിൽ പതുക്കെ നിശ്ചലമായി. അദ്ദേഹം തന്റെ വിരലുകൾ പിൻവലിച്ച് മീരയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ സുനിതയുടെ നിഴലാട്ടമല്ല, മറിച്ച് മീര എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ ആത്മാർത്ഥതയും ചെറിയൊരു സങ്കടവുമാണ് കണ്ടത്.

​അങ്കിൾ ആകെ ധർമ്മ സങ്കടത്തിൽ ആയി മീരയോട് എന്ത് മറുപടി പറയും.. അവൾ ചോദിച്ച ചോദ്യം തികച്ചും ന്യായമാണ്..ഇതിൽ തീരുമാനം എടുക്കേണ്ടത്.. സുനിത തന്നെ ആണ്.. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ രണ്ടു പേരോടും ചെയ്യുന്ന വഞ്ചനയാണ്..

അങ്കിൾ പതുക്കെ കണ്ണുകളടച്ചു. മീരയുടെ കൈകൾ തന്റെ കവിളിൽ അമർന്നിരിക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് ശൂന്യതയിലേക്ക്, സുനിതയുടെ ആ പഴയ ഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആത്മീയ ലോകത്തേക്ക് നീങ്ങി. ഉള്ളിൽ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന ഒരു വേദനയോടെ അദ്ദേഹം മൗനമായി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളോട് ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചു.

​അങ്കിൾ (മനസ്സിൽ): "സുനിതേ... നീ കേട്ടല്ലോ ഇവൾ പറയുന്നത്? നീയില്ലാത്ത ഈ ലോകത്ത് നിന്റെ നിഴലായി ഞാൻ ഇവളെ കണ്ടു. പക്ഷേ, ഇവളുടെ ചോദ്യത്തിന് ഞാൻ എന്ത് മറുപടി പറയണം..ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം സുനിതേ? നിന്നെ വഞ്ചിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല... പക്ഷേ ഇവളുടെ ഈ സ്നേഹം കാണാതെ പോകാനും എനിക്ക് വയ്യ."

​ആ നിമിഷം, ആ മുറിയിലെ വായുവിൽ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് വീശി. മീരയുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു വിറയൽ കടന്നുപോയി. അങ്കിൾ ന്റെ ഉള്ളിൽ സുനിതയുടെ ആ പഴയ സ്വരം, അങ്ങേയറ്റം ആർദ്രമായി മുഴങ്ങി.

​സുനിത (ആത്മാവായി): "വേണുവേട്ടാ... എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത്? എനിക്ക് നിങ്ങളുടെ സ്പർശനവും സ്നേഹവും വീണ്ടും അറിയാൻ ഒരു വഴിയുണ്ടാക്കി തന്നത് ഇവളല്ലേ? അവൾ ചോദിച്ചതിൽ ഒരു തെറ്റുമില്ല.

നമ്മുടെ പ്രണയം ആത്മാക്കൾ തമ്മിലുള്ളതാണ്, അതിന് ഈ ശരീരം ഒരു മാധ്യമം മാത്രമാണ്. എനിക്ക് ഒരു വിഷമവും തോന്നില്ല വേണുവേട്ടാ... ഒരു പൊടിക്ക് പോലും എന്റെ സ്നേഹം നിങ്ങളോട് കുറയില്ല. അവൾക്ക് വേണ്ടപ്പോൾ അവളെ 'മീര'യായിത്തന്നെ കാണൂ. എനിക്ക് സ്നേഹം വേണമെന്ന് തോന്നുമ്പോൾ ഞാൻ