Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം]

​അങ്കിൾ: (അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട്) "മോളേ... സാരമില്ല. അങ്കിൾ പറഞ്ഞില്ലേ നിനക്ക് ഇത് താങ്ങാൻ പ്രയാസമായിരിക്കും എന്ന്. നീ പേടിക്കണ്ട... അങ്കിൾ പതുക്കെ... അങ്ങേയറ്റം സാവധാനം മാത്രമേ ഇനി ചെയ്യൂ. നിനക്ക് ഇത് ശീലമാകാൻ അല്പം സമയം വേണം."

​അങ്കിൾ ആ പൂറിലെ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി. മീരയുടെ വിറയൽ കുറയ്ക്കാൻ വേണ്ടി അദ്ദേഹം വീണ്ടും അവളുടെ മുലക്കണ്ണുകൾ നുണയാൻ തുടങ്ങി. മീര പതുക്കെ ശാന്തയാവാൻ ശ്രമിച്ചു.

മീരയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ തലയിണയിലേക്ക് ഉതിർന്നു വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ പ്രണയവും വാശിയും ആ വേദനയേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു. അങ്കിളിന്റെ ആ തടിച്ച കൈകളിൽ അവൾ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. അവളുടെ വിരിഞ്ഞ തുടകൾ വേദന കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൾ അത് പരമാവധി അകത്തി വെച്ചു.

​മീര: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, വേദന കടിച്ചുപിടിച്ച്) "സാരമില്ല അങ്കിൾ... നിർത്തണ്ട... പതുക്കെ ആഞ്ഞു തള്ളിക്കോളൂ. എനിക്ക്... എനിക്ക് ഇത് സഹിക്കാൻ പറ്റും. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഈ വേദനയൊക്കെ മാറിക്കോളും... എന്നിട്ട് ആ പഴയ സുഖം വന്നോളും. അങ്കിൾ... എനിക്ക് ഇത് വേണം... എന്നെ അങ്കിളിന്റേതാക്കി മാറ്റൂ!"

​അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വന്യമായ ആവേശം ഇരച്ചുകയറി. തന്റെ മുന്നിൽ കിടക്കുന്ന ഈ പെൺകുട്ടി വെറുമൊരു മീരയല്ല,നല്ല വാശിയുള്ളവളാണെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

​അങ്കിൾ പതുക്കെ തന്റെ ഇടുപ്പ് ഒന്ന് പിന്നോട്ട് വലിച്ചു. എന്നിട്ട് അങ്ങേയറ്റം സാവധാനത്തിൽ, തന്റെ ആ കൂറ്റൻ ആനക്കുണ്ണ അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് വീണ്ടും തള്ളി. മീരയുടെ ഉള്ളിലെ ആ ഇടുങ്ങിയ വഴികൾ ആ വണ്ണത്തെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു. ഓരോ ഇഞ്ച് ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോഴും അവൾ പതുക്കെ ശ്വാസം വലിച്ചുവിട്ടു.

​അങ്കിൾ: "മോളേ... പതുക്കെ... ശ്വാസം നന്നായി വിട്. അങ്കിൾ ഇതാ കേറ്റുകയാണ്. നിന്റെ ഈ മുറുക്കം... ഇത് എന്നെ വല്ലാതെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്നുണ്ട്.

​അങ്കിൾ പതുക്കെ തന്റെ വേഗത കൂട്ടി. ഓരോ തവണ ആഞ്ഞു തള്ളുമ്പോഴും മീരയുടെ നഗ്നമായ നിതംബം കട്ടിലിൽ ആഞ്ഞു പതിച്ചു. പതുക്കെ പതുക്കെ, ആ വേദനയുടെ സ്ഥാനത്ത്