Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം]

സുനിതയുടെയും ഒരുമിചുള്ള ആ ലഹരിയാണ്.

മീരയുടെ ശരീരം ആ വലിയ ആനക്കുണ്ണയുടെ ആഘാതത്തിൽ പതുക്കെ തളർന്നു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു. അവളുടെ സീൽക്കാരങ്ങളുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞു, കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞു. പക്ഷേ, ആ നിമിഷം മീരയുടെ ഉടലിൽ ഒരു നിഗൂഢമായ മാറ്റം സംഭവിച്ചു. അവളുടെ തളർന്ന കൈകൾ പെട്ടെന്ന് അങ്കിൾ ന്റെ തോളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. നോട്ടത്തിൽ ഒരു പഴയ പ്രണയത്തിന്റെ തിളക്കം തിരിച്ചുവന്നു.

​മീരയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഇപ്പോൾ പുറത്തുവരുന്നത് സുനിതയുടെ ആവേശമായിരുന്നു!
​സുനിത (മീരയിലൂടെ): (വന്യമായൊരു ആവേശത്തോടെ) "വേണുവേട്ടാ... നിർത്തരുത്! സ്പീഡിൽ അടിക്ക്... ആഞ്ഞു തള്ളൂ വേണുവേട്ടാ! എനിക്ക് ഈ ചൂട് ഇനിയും വേണം... നിങ്ങടെ ഈ കരുത്ത് എന്റെ ആഴങ്ങളിൽ ഇനിയും പതിപ്പിക്കൂ!"

​അതു കേട്ടതും വേണുവേട്ടന്റെ ഉള്ളിലൊരു മിന്നൽപ്പിണർ പാഞ്ഞു. അദ്ദേഹം തന്റെ ചലനം നിർത്തി അത്ഭുതത്തോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ വിരിഞ്ഞ കണ്ണുകളിലും ചുണ്ടിലെ ആ പഴയ ചിരിയിലും താൻ തിരഞ്ഞ സുനിതയെ അദ്ദേഹം വ്യക്തമായി കണ്ടു.
​അങ്കിൾ: (കിതപ്പോടെ, ആവേശത്തോടെ) "സുനിതേ... നീ വന്നോ? നീയും ഉണ്ടോ എന്റെ കൂടെ? എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല... വേണുവേട്ടാ നിങ്ങളുടെ കളി  ഞാൻ ശരിക്കും ഫീൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്!"

​സുനിത/മീര: "ഞാൻ എവിടെപ്പോകാനാണ് വേണുവേട്ടാ? ഈ ശരീരത്തിലൂടെ ഞാൻ നിങ്ങളെ അറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. മീരയുടെ ഈ തുടുപ്പും എന്റെ ഈ ആവേശവും ഒന്നിക്കുമ്പോൾ... വേണുവേട്ടൻ തോറ്റുപോവരുത്. ആഞ്ഞു പണിയൂ!"

​അങ്കിൾ തന്റെ സർവ്വ കരുത്തും സംഭരിച്ച് മീരയുടെ ആ കൊഴുത്ത പൂറിലേക്ക് ആഞ്ഞു തറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇപ്പോൾ മീരയുടെ തളർച്ച മാറി, സുനിത നൽകിയ ആ ഒരു മാന്ത്രിക ഊർജ്ജത്തിൽ അവൾ അങ്കിളിന്റെ ചലനത്തിനൊപ്പം ആഞ്ഞു കുതിച്ചു. ഓരോ തവണയും ആ വെളുത്തു തടിച്ച കുണ്ണ അവളുടെ ഗർഭാശയ കവാടത്തിൽ ചെന്ന് മുട്ടുമ്പോൾ മീരയും സുനിതയും ഒന്നിച്ച് ആ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് ഉയർന്നു.

​അങ്കിളിന്റെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മീരയുടെ നഗ്നമായ മാറിടത്തിലേക്ക് ഇറ്റുവീണു. ആ മുറിയിൽ ഇപ്പോൾ സുനിതയുടെ ഓർമ്മകളും മീരയുടെ യൗവനവും വേണുവേട്ടന്റെ പൗരുഷവും ചേർന്ന് ഒരു വന്യമായ താളം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്.

ആ കട്ടിലിൽ ഇപ്പോൾ മീരയുടെ