Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം]

അത് തിരിച്ചു നൽകി. ആ നിമിഷം അവർ പഴയ കാലത്തെ കാമുകീ കാമുകന്മാരായി മാറി.

​അങ്കിൾ: " മീരയെ വിളിക്ക് സുനിതേ... രാഹുൽ വരാൻ സമയമായിട്ടുണ്ട്. അവൻ ഈ കാഴ്ച കാണണ്ട."

​സുനിത: "അതെ വേണുവേട്ടാ... ഞാൻ പോകുകയാണ്. അവളെ വിളിച്ചോളൂ. സമയം വല്ലാതെ വൈകി. എത്ര നേരമായി നിങ്ങൾ തുടങ്ങിയിട്ട്!"

​സുനിതയുടെ ആ സാന്നിധ്യം പതുക്കെ മാഞ്ഞുപോയി. അങ്കിൾ മീരയെ തട്ടിവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​അങ്കിൾ: "മീരേ... മീരേ... എണീക്ക് മോളേ. രാഹുൽ വരാൻ സമയമായി!"

മീര പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ ഉടലാകെ ഇപ്പോഴും ആ സുഖത്തിന്റെ തളർച്ച വിട്ടുമാറിയിട്ടില്ല. ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി വെക്കുമ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു.

​മീര: (തളർച്ചയോടെ) "അങ്കിൾ... എന്റെ സ്വന്തം ഭർത്താവായിരുന്നു അങ്കിളെങ്കിൽ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഈ എഴുന്നേൽക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ! നമുക്ക് ഇങ്ങനെ തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഈ രാഹുൽ... അവൻ ഇപ്പോൾ വരുമല്ലോ."
​അവൾ പതുക്കെ കൈനീട്ടി അങ്കിളിന്റെ ആ തടിച്ച അനാകോണ്ടയിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി മുറുക്കെ പിടിച്ചു. അതിന്റെ ആ കരുത്തും വണ്ണവും ഇപ്പോഴും അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​മീര: "അങ്കിൾ... രാഹുൽ ഇപ്പോൾ വരുമ്പോൾ ഈ കാഴ്ച കണ്ടാലോ? അങ്കിൾ എന്നെ സ്നേഹം കൊണ്ട് കൊന്നിട്ട ഈ കിടപ്പും... അങ്കിളിന്റെ ഈ കൂറ്റൻ സാധനവും അവൻ കണ്ടാൽ അവന്റെ ബോധം പോകില്ലേ?

അങ്കിൾ :അവന്റെ സമാധാനം കളയണോ നമ്മൾ?"

​അങ്കിൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ഗാംഭീര്യം തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

​അങ്കിൾ: