Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 5 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ആ മറുപടി കേട്ടതും ജാനകി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി.
​ജാനകി: "അമ്പടാ... നിന്റെ ഒരു കാര്യം.

സ്കൂട്ടർ വീണ്ടും മുന്നോട്ടെടുത്തു.ആ വിജനമായ റോഡിലൂടെ നീങ്ങുമ്പോൾ ജാനകിയുടെ ഉള്ളിലെ പെണ്ണ് പതുക്കെ ഉണരുകയായിരുന്നു. രാഹുലിന്റെ ആ 'ബിരിയാണി' പ്രയോഗം കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ചെറിയൊരു കുസൃതി തോന്നി. അവൾ അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
​ജാനകി: "അപ്പോൾ പിന്നെ ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടു! ഞാൻ അത്ര സുന്ദരിയൊന്നുമല്ലല്ലോ... അതുകൊണ്ട് നീ എന്നെ നോക്കില്ലല്ലോ, അല്ലേടാ?"
​രാഹുൽ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളെ ഒന്ന്  നോക്കി. ആ ഇരുട്ടിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അവൻ കണ്ടു. അവൻ വണ്ടിയുടെ വേഗത ഒന്നുകൂടി കുറച്ചു, ജാനകി അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒട്ടിച്ചേർന്നു.
​രാഹുൽ: "ആരു പറഞ്ഞു ചേച്ചി സുന്ദരിയല്ലെന്ന്? ചേച്ചി അതിസുന്ദരിയാണ്! സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ തന്നെ ചേച്ചിയെ കണ്ടു വീണുപോയതാ. ആ നടത്തവും ആ ആകാരവുമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ബോധം പോയി."
​രാഹുലിന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് ജാനകിക്ക് വല്ലാത്തൊരു തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആദ്യമായാണ് ഒരു പുകഴ്ത്തൽ അതും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരനിൽ നിന്ന് കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ലഹരി തോന്നി.
​ജാനകി: "എടാ... നീ എന്നെ വെറുതെ സുഖിപ്പിക്കാൻ പറയുന്നതാണോ? ഈ പ്രായത്തിലും എന്നെ കാണാൻ അത്രയ്ക്ക് കൊള്ളാമോ?"
​രാഹുൽ: "പിന്നെന്താ ചേച്ചി! ഈ പ്രായത്തിലുള്ള ചേച്ചിയെപ്പോലെയുള്ള സ്ത്രീകൾക്കാണ് ഒരു പ്രത്യേക ലഹരി. കരിമ്പിൻ തണ്ടിന്റെ മധുരം പോലെയാ അത്. ചേച്ചിക്ക് അത് അറിയില്ലെങ്കിലും എനിക്കത് നന്നായി അറിയാം."
​രാഹുലിന്റെ ഓരോ വാക്കും ജാനകിയുടെ ഉള്ളിലെ വേലിക്കെട്ടുകളെ തകർക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. സ്കൂട്ടറിന്റെ ആ തണുത്ത കാറ്റിൽ അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുമ്പോൾ രാഹുലിന്റെ ആവേശം ഇരട്ടിച്ചു

രാഹുൽ സ്കൂട്ടർ ജാനകിയുടെ വീടിന് മുന്നിൽ നിർത്തി. വളരെ കരുതലോടെ അവൻ അവളെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് പതുക്കെ സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറ്റി സിറ്റൗട്ടിലെത്തിച്ചു. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന കസേരയിൽ അവളെ പതുക്കെ ഇരുത്തി.
​രാഹുൽ: (തന്റെ ഫോൺ നമ്പർ ഒരു കടലാസിൽ കുറിച്ചു കൊടുത്ത്) "ചേച്ചി, ഇതെന്റെ നമ്പറാണ്. എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും എന്നെ