Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 5 [ജോൺ എബ്രഹാം]

വിളിക്കണം, കേട്ടോ? ഒരു മടിയും വിചാരിക്കണ്ട. പിന്നെ മറ്റന്നാൾ ആ കെട്ട് മാറ്റാൻ വൈദ്യന്റെ അടുത്ത് പോകണം, അത് മറക്കണ്ട."
​ജാനകി ആ നമ്പറും വാങ്ങി രാഹുലിനെ നന്ദിയോടെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ ചെറുപ്പക്കാരനോടുള്ള വല്ലാത്തൊരു അടുപ്പം തെളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: "ശരി ചേച്ചി, എന്നാ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ. നേരം ഒരുപാടായി."
​ജാനകി: "നിൽക്കടാ രാഹുലേ... ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ടതല്ലേ, ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോകാം. ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇട്ടു തരാം."
​രാഹുൽ ഒന്ന് നിർത്തി, അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ആ കള്ളച്ചിരി വീണ്ടും ചിരിച്ചു. അവന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ആ പഴയ 'ബിരിയാണി' കഥയായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: "വേണ്ട ചേച്ചി... എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ചായയൊന്നും വേണ്ട. എനിക്ക് ബിരിയാണി മതി! അത് ചേച്ചിയുടെ ഈ കാലൊക്കെ ഒന്ന് റെഡി ആയിട്ട് നമുക്ക് സെറ്റാക്കാം. അതാകുമ്പോൾ നല്ല ഉഷാറായിട്ട് കഴിക്കാമല്ലോ!"
​രാഹുലിന്റെ ആ തമാശ കേട്ടതും ജാനകിക്ക് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ പതുക്കെ കൈ ഓങ്ങിക്കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി ഒന്ന് പേടിപ്പിച്ചു.
​ജാനകി: "പോടാ അവിടുന്ന് കുരങ്ങാ...! നിന്റെ ഒരു ബിരിയാണി! നാവൊന്ന് അടക്കി വെച്ചൂടെ നിനക്ക്?"
​അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. രാഹുൽ കൈ വീശിക്കൊണ്ട് സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. അവൻ ഇരുട്ടിലേക്ക് മറയുന്നത് വരെ ജാനകി ആ സിറ്റൗട്ടിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. അങ്കിളിനോടുള്ള ആ പഴയ താല്പര്യം ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ മാഞ്ഞുപോയിരുന്നു, പകരം രാഹുലിന്റെ ആവേശവും കരുതലും അവളുടെ മനസ്സിൽ പുതിയൊരു ലഹരിയായി പടർന്നു.

രാഹുൽ വീട്ടിലെത്തി..സ്കൂട്ടർ മുറ്റത്ത് ഒതുക്കി നിർത്തി സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് നടന്നു. അങ്കിൾ അവിടെ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
​അങ്കിൾ: "എന്തായെടാ രാഹുലേ? വൈദ്യൻ എന്ത് പറഞ്ഞു? സംഗതി വശളായോ?"
​രാഹുൽ: "ഏയ്, കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല അങ്കിൾ. ഒരു മൂന്ന് തവണ കെട്ടുമ്പോഴേക്കും നീരും വേദനയും ഒക്കെ മാറിക്കോളും എന്ന് വൈദ്യൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ മുകളിലോട്ട് ചെല്ലട്ടെ അങ്കിൾ, കുറച്ച് ലേറ്റ് ആയി. മീര എന്തെങ്കിലും വിചാരിക്കുമോ ആവോ?"
​രാഹുൽ പടികൾ കയറി മുകളിലെത്തി. മുറിയിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ കണ്ടത് മുഖം വീർപ്പിച്ച് ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്ന