Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 5 [ജോൺ എബ്രഹാം]

തണ്ടിന്റെ മധുരം പോലെയാ അത്. ചേച്ചിക്ക് അത് അറിയില്ലെങ്കിലും എനിക്കത് നന്നായി അറിയാം."
​രാഹുലിന്റെ ഓരോ വാക്കും ജാനകിയുടെ ഉള്ളിലെ വേലിക്കെട്ടുകളെ തകർക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. സ്കൂട്ടറിന്റെ ആ തണുത്ത കാറ്റിൽ അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ കഴുത്തിൽ തട്ടുമ്പോൾ രാഹുലിന്റെ ആവേശം ഇരട്ടിച്ചു

രാഹുൽ സ്കൂട്ടർ ജാനകിയുടെ വീടിന് മുന്നിൽ നിർത്തി. വളരെ കരുതലോടെ അവൻ അവളെ താങ്ങിപ്പിടിച്ച് പതുക്കെ സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറ്റി സിറ്റൗട്ടിലെത്തിച്ചു. അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന കസേരയിൽ അവളെ പതുക്കെ ഇരുത്തി.
​രാഹുൽ: (തന്റെ ഫോൺ നമ്പർ ഒരു കടലാസിൽ കുറിച്ചു കൊടുത്ത്) "ചേച്ചി, ഇതെന്റെ നമ്പറാണ്. എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും എന്നെ വിളിക്കണം, കേട്ടോ? ഒരു മടിയും വിചാരിക്കണ്ട. പിന്നെ മറ്റന്നാൾ ആ കെട്ട് മാറ്റാൻ വൈദ്യന്റെ അടുത്ത് പോകണം, അത് മറക്കണ്ട."
​ജാനകി ആ നമ്പറും വാങ്ങി രാഹുലിനെ നന്ദിയോടെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ ചെറുപ്പക്കാരനോടുള്ള വല്ലാത്തൊരു അടുപ്പം തെളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: "ശരി ചേച്ചി, എന്നാ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ. നേരം ഒരുപാടായി."
​ജാനകി: "നിൽക്കടാ രാഹുലേ... ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ടതല്ലേ, ഒരു ചായ കുടിച്ചിട്ട് പോകാം. ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇട്ടു തരാം."
​രാഹുൽ ഒന്ന് നിർത്തി, അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ആ കള്ളച്ചിരി വീണ്ടും ചിരിച്ചു. അവന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ആ പഴയ 'ബിരിയാണി' കഥയായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: "വേണ്ട ചേച്ചി... എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ചായയൊന്നും വേണ്ട. എനിക്ക് ബിരിയാണി മതി! അത് ചേച്ചിയുടെ ഈ കാലൊക്കെ ഒന്ന് റെഡി ആയിട്ട് നമുക്ക് സെറ്റാക്കാം. അതാകുമ്പോൾ നല്ല ഉഷാറായിട്ട് കഴിക്കാമല്ലോ!"