Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 5 [ജോൺ എബ്രഹാം]

കൂട്ടിക്കോളൂ. പോരേ?"
​ജാനകി അത് കേട്ട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. രാഹുലിന്റെ ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഏകാന്തതയ്ക്ക് ഒരു വലിയ ആശ്വാസമായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: "പിന്നെ ചേച്ചി പറഞ്ഞില്ലേ... ചേച്ചിയെ ആരും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലെന്ന്. അത് ഓർത്ത് സങ്കടപ്പെടണ്ട. അവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ചേച്ചി അവരെയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട. സ്വന്തം സന്തോഷം നോക്കി ജീവിക്കണം ചേച്ചി. അതിന് ഈ രാഹുൽ എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാകും."
​രാഹുലിന്റെ ആ തഴക്കമുള്ള സംസാരം ജാനകിയെ വല്ലാതെ സ്പർശിച്ചു. അവൾ അറിയാതെ തന്നെ അവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ അല്പം കൂടി മുറുക്കി. അവന്റെ മുതുകിലെ ചൂട് അവളുടെ മാറിലേക്ക് പടർന്നു.
​രാഹുൽ പതുക്കെ ബ്രേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ ജാനകിയുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മുലകൾ അവന്റെ മുതുകിൽ അമർന്നു . ആ സ്പർശനത്തിൽ രാഹുലിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വന്യമായ ലഹരി ഇരച്ചു കയറി. ജാനകി അത് അറിഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ മാറാൻ ശ്രമിച്ചില്ല, പകരം ആ സാമീപ്യം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ഒട്ടിയിരുന്നു

റോഡിലെ വിജനതയും രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയും ആ സംഭാഷണത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക ലഹരി നൽകി. കണ്ണാടിയിലൂടെ ജാനകിയുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് പാളി നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
​രാഹുൽ: "ചേച്ചി... ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ? ചേച്ചി സത്യം പറയണം, ഒളിക്കരുത്."
​ജാനകി അവന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് കൂടി അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ശ്വാസം അവന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​ജാനകി: "എന്താടാ രാഹുലേ... ഇത്ര ഗൗരവത്തിൽ? ചോദിക്ക്, ഞാൻ സത്യം പറയാം."
​രാഹുൽ: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ) "ചേച്ചിക്ക് നമ്മുടെ അങ്കിളിനോട് ഒരു പ്രത്യേക താല്പര്യം ഉണ്ടല്ലേ? അതുകൊണ്ടല്ലേ ആ വീട്ടിൽ എപ്പോഴും വരുന്നത്?"
​രാഹുലിന്റെ ആ അപ്രതീക്ഷിത ചോദ്യം കേട്ട് ജാനകി ഒന്ന് ഞെട്ടി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ നാണം വിരിഞ്ഞു. ആ ഇരുട്ടിലും അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവക്കുന്നത് രാഹുൽ ശ്രദ്ധിച്ചു.
​ജാനകി: (നാണത്തോടെ മുഖം വെട്ടിച്ചുകൊണ്ട്) "ഏയ്... എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ലടാ. നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് പറയണ്ട. അദ്ദേഹം പാവമല്ലേ."
​രാഹുൽ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവൻ വണ്ടി ഒന്ന് വെട്ടിച്ചപ്പോൾ ജാനകി പതുക്കെ അവനിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചാഞ്ഞു.