Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 5 [ജോൺ എബ്രഹാം]
മറ്റന്നാൾ വന്ന് അത് അഴിച്ചു മാറ്റി അടുത്തത് കെട്ടണം." അങ്ങനെ മൂന്നെണ്ണം
രാഹുൽ ആവേശത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. വൈദ്യൻ പച്ചമരുന്നുകളും കുഴമ്പും തേച്ചു പിടിപ്പിച്ച് അവളുടെ കാലിൽ മുറുക്കെ വെച്ചുകെട്ടി. പൈസയൊക്കെ കൊടുത്തു ഇറങ്ങാൻ നേരം വൈദ്യൻ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു: "മോളേ... കാല് വല്ലാതെ നിലത്ത് അമർത്തരുത്. നടക്കുമ്പോൾ ആരെങ്കിലും ഒന്ന് താങ്ങിപ്പിടിച്ചോ."
രാഹുൽ: (തക്കം നോക്കി) "ചേച്ചി... ഞാൻ പിടിച്ചോട്ടെ? വൈദ്യൻ പറഞ്ഞതല്ലേ, കാല് നിലത്ത് കുത്തരുത് എന്ന്."
ജാനകി ആദ്യം ഒന്ന് മടിച്ചു. പക്ഷേ, തന്നെ സഹായിക്കാൻ ഈ ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇത്രയും റിസ്ക് എടുക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സമ്മതിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾ പതുക്കെ രാഹുലിന്റെ തോളിലേക്ക് കൈയിട്ട് അവനെ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. രാഹുൽ തന്റെ വലതു കൈ അവളുടെ ഇടുപ്പിന് അല്പം മുകളിലായി, മുലയുടെ തൊട്ടു താഴെയായി മുറുക്കെ ചേർത്തു പിടിച്ചു.
നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ മുലകൾ ഇടയ്ക്കിടെ രാഹുലിന്റെ കൈകളിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്പർശനം രാഹുലിന്റെ പാന്റ്സ് ന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വലിയ ഭൂകമ്പം തന്നെ ഉണ്ടാക്കി. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവനെ ചേർന്നു നടന്നു
ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ സ്കൂട്ടർ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുകയാണ്. തെരുവുവിളക്കുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ അവരുടെ നിഴലുകൾ റോഡിൽ നീണ്ടുപതിച്ചു. ജാനകി രാഹുലിന്റെ തോളിൽ കൈകൾ വെച്ച്, അവന്റെ മുതുകിൽ അല്പം ചാരിയാണ് ഇരിക്കുന്നത്.
രാഹുൽ വണ്ടി പതുക്കെ ഓടിക്കുമ്പോൾ ജാനകിയുടെ മനസ്സ് നിറയെ നന്ദിയായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ അവന്റെ കാതിനടുത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു:
ജാനകി: "രാഹുൽ... നിനക്ക് ഇതൊരു വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടായില്ലേ ? നിന്റെ പൈസയും പോയി, ഈ രാത്രിയിൽ ഇത്രയും മെനക്കേട് വേറെയും. നിനക്ക് ഇതൊന്നും ചെയ്യേണ്ട ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു."
രാഹുൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ കണ്ണാടിയിലൂടെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി. അവന്റെ വണ്ടിയിലെ വേഗത അല്പം കൂടി കുറഞ്ഞു, ജാനകി അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നിരുന്നു.
രാഹുൽ: "അതൊന്നും സാരമില്ല ചേച്ചി. പൈസയൊക്കെ വരും പോകും. പക്ഷേ ചേച്ചിയെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആരുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ... ഇനി മുതൽ അങ്ങനെ കരുതണ്ട. ചേച്ചിക്ക് എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും എന്നെ വിളിക്കാം, കൂടെ ഞാൻ ഉണ്ടെന്ന്
💬 Comments
View all comments