Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 6 [ജോൺ എബ്രഹാം]

പതുങ്ങി ജനലിന്റെ അരികിൽ നിലയുറപ്പിച്ചു. ഉള്ളിൽ നിന്നും കേൾക്കുന്ന ഓരോ ശബ്ദവും അവന്റെ കാതുകളിൽ തുളച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
​ആദ്യം കേട്ടത് മീരയുടെ തളർന്ന, എന്നാൽ ആവേശഭരിതമായ ശബ്ദമാണ്. "അങ്കിൾ... പതുക്കെ... അങ്കിൾ..." എന്ന് അവൾ വിളിക്കുന്നു. എന്നാൽ അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ മാറി. ഒരുതരം ആവേശവും വിറയലും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അദ്ദേഹം വിളിച്ചു: "സുനിതേ... എന്റെ സുനിതേ... നിന്നെ എനിക്ക് വിട്ടുതരാൻ പറ്റില്ല..."
​ആ വിളി കേട്ടതും അതുവരെ 'അങ്കിൾ' എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന മീരയുടെ സ്വരം പെട്ടെന്ന് മാറിമറിഞ്ഞു. വളരെ സ്വാഭാവികമായി, വർഷങ്ങളായുള്ള പരിചയത്തോടെ അവൾ മറുപടി നൽകി: "വേണുവേട്ടാ... ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോയിട്ടില്ലല്ലോ. ഞാൻ എന്നും നിങ്ങളുടെ കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്."
​രാഹുൽ ഞെട്ടിപ്പോയി! മീരയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഇപ്പോൾ മീരയല്ല സംസാരിക്കുന്നത്. അത് അങ്കിളിന്റെ പരേതയായ ഭാര്യ സുനിതയുടെ ഭാവമായിരുന്നു. "വേണുവേട്ടാ... അന്നത്തെ ആ രാത്രി ഓർമ്മയുണ്ടോ?" എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അങ്കിളുമായി മാത്രം പങ്കിട്ട പഴയ ചില സ്വകാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി പറയാൻ തുടങ്ങി.
​അകത്ത് അങ്കിളിന്റെ കുണ്ണ മീരയുടെ പൂറിലേക്ക് ആഞ്ഞു കയറുമ്പോഴും, അവൾ വിളിക്കുന്നത് 'വേണുവേട്ടാ' എന്നാണ്. രാഹുലിന് ഇപ്പോൾ സംശയമില്ല. സുനിതയാന്റി മീരയുടെ ശരീരത്തെ ഒരു മാധ്യമമാക്കുകയാണ്.
​രാഹുൽ അവിടെത്തന്നെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു.

​അങ്കിളിന്റെ ആ കരുത്താർന്ന കുണ്ണ മീരയുടെ പൂറിലേക്ക് ആഞ്ഞു തറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ അടിക്കും മീരയുടെ ശരീരം കട്ടിലിൽ ഉയർന്നു പൊങ്ങുകയായിരുന്നു. ഒടുവിൽ, സുഖത്തിന്റെ ആ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിൽ അങ്കിളിന്റെ കുണ്ണയിൽ നിന്നും കാമം ചീറ്റാൻ തുടങ്ങി.
​മീര (സുനിത): "വേണുവേട്ടാ... ഓഹ്... എന്റെ പൂർ നിറയുന്നു! വേണുവേട്ടാ... എനിക്ക് ഈ സുഖം സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. എനിക്ക് എന്നും വേണുവേട്ടനെ വേണം... എന്നും ഈ സുഖം വേണം!"
​അവൾ അങ്കിളിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞു തറഞ്ഞു കിടന്നു. അങ്കിൾ അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് കിതപ്പോടെ വീണപ്പോൾ, മീരയുടെ സ്വരത്തിൽ സുനിതയാന്റിയുടെ ആ നിഗൂഢമായ ആഗ്രഹം പുറത്തുവന്നു.
​മീര (സുനിത): "രാഹുലിനെയും മീരയെയും നമ്മൾ ഇവിടെ തന്നെ നിർത്തണം വേണുവേട്ടാ... എന്നാലേ... എന്നാലേ വേണുവേട്ടന്റെ ഈ കുണ്ണ എന്നും എന്റെ പൂറ്റിൽ കയറ്റാൻ പറ്റൂ. മീരയുടെ ഈ