Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 6 [ജോൺ എബ്രഹാം]

മീരയും അങ്കിൾഉം പുറത്ത് പോവും അപ്പോൾ ഞാൻ വിളിക്കാം.. നീ വരണം... ജാനകി : ശരി രാഹുൽ. രാഹുൽ ബൈ പറഞ്ഞു ഫോൺ വെച്ചു..
​ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം മീര അതീവ വേഗത്തിൽ ഒരുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഒരു വെള്ള സെറ്റ് സാരിയും ചുവന്ന ബ്ലൗസും അണിഞ്ഞ്, കണ്ണെഴുതി, മുടിയിൽ തുളസിക്കതിർ ചൂടി അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായി. അങ്കിളിനെ വിളിച്ചു.. അദ്ദേഹം റെഡി ആയി കാറിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ട്.
​കൃത്യം നാല് മണിയായപ്പോൾ അങ്കിളിന്റെ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ആയി. മീര സിറ്റൗട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന രാഹുലിന് നേരെ കൈ വീശി. "ഞങ്ങൾ പോയിട്ട് വരാം രാഹുലേട്ടാ... വരാൻ എട്ടു മണിയാകും."
​കാർ ഗേറ്റ് കടന്ന് ദൂരേക്ക് മറയുന്നത് വരെ രാഹുൽ നോക്കി നിന്നു. അവർ പോയി എന്ന് ഉറപ്പായതും രാഹുൽ തന്റെ മൊബൈൽ എടുത്ത്  ജാനകിയെ വിളിച്ചു.
​രാഹുൽ: "ജാനകി... അവർ ഇറങ്ങി. നീ വേഗം വായോ.
​ജാനകി പതുക്കെ തന്റെ വീടിന്റെ വാതിൽ പൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി. അവൾ ഒരു നീല സാരിയാണ് ഉടുത്തിരുന്നത്. ഓരോ ചുവടും വെക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഹൃദയം പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുൻപ് രണ്ട് തവണയും പടിവാതിൽക്കൽ വെച്ച് തള്ളിയിടപ്പെട്ട ഓർമ്മ അവളെ ഭയപ്പെടുത്തി.
​പക്ഷേ ഇത്തവണ രാഹുൽ പടിവാതിൽക്കൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ മുറ്റത്തേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചു. വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെ അവൾ പതുക്കെ നടന്നു. പടിവാതിൽ കഴിഞ്ഞു... പൂമുഖം കഴിഞ്ഞു... അവൾ സ്റ്റെപ്പ് കയറി മുകളിലത്തെ ഹാളിലെത്തി.
​ജാനകി: (വിശ്വസിക്കാനാവാതെ) "രാഹുൽ... എന്നെ ആരും ഒന്നും ചെയ്തില്ല! എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല രാഹുൽ!"
​രാഹുൽ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ ജാനകി, ഇനി നിന്നെ ആരും തടയില്ലെന്ന്. .". രാഹുൽ അവളെ നേരെ തന്റെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് കൂട്ടി.
​മുറിയിലെത്തിയതും രാഹുൽ വാതിൽ ചാരി കുറ്റിയിട്ടു.

​ബെഡ്‌റൂമിലെ ആ മങ്ങിയ ചുവന്ന വെളിച്ചത്തിൽ ജാനകി ശരിക്കും ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ രാഹുലിന് തോന്നി. വാതിൽ കുറ്റിയിട്ട ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവളിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ പടർന്നു. രാഹുൽ പതുക്കെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ ഓരോ ചുവടിലും ജാനകിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടിവന്നു.