Chapter Title : പുനസമ്മേളനം [NEETHU]

ഉണ്ടായി ...പിന്നീടുള്ള എന്റെ ലോകം അപ്പുവിലേക്കു മാറി ,അവന്റെ ജനനത്തോടെ പ്രശാന്തേട്ടൻ മാറുമെന്ന എന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ പിഴച്ചു ഒരുമാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല മോനെ പോലും ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു .7 ആം മാസത്തിൽ പ്രസവത്തിന് ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി ..ഒരിക്കൽ മാത്രമാണ് ഏട്ടൻ അങ്ങോട്ട് വന്നത് .മോനെ പ്രസവിച്ചു 90 കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കൂട്ടികൊണ്ടു പോയി ,വിവാഹത്തിന് ശേഷം 6 മാസം മാത്രമാണ് ഞാൻ മനഃസമാധാനം എന്താണെന്നു അറിഞ്ഞത് .മോനുണ്ടായതിൽ പിന്നെ ഞാൻ അവനിലേക്ക്‌ ഒതുങ്ങി .പ്രശാന്തേട്ടനെ കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിക്കാറില്ല വല്ലപ്പോഴും വരും ..കുടിച്ചു ബോധമില്ലാതെ മോനെ ഒന്നെടുക്കാറുപോലുമില്ല ..അപ്പൂന് 3 വയസ്സാകാറായപ്പോൾ ആണ് അപകടം പറ്റിയത് ,എന്തോ മയക്കുമരുന്നിന്റെ ലഹരിയിൽ ബോധമില്ലാതെ സംഭവിച്ചതാണ് .ഒരു സ്ത്രീക്കും സ്വന്തം ഭർത്താവ് മരണപ്പെടുന്നത് സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല ,പക്ഷെ എനിക്കത് ആശ്വാസമായിരുന്നു കുടുംബജീവിതം എന്ന തടവറയിൽ നിന്നുമുള്ള മോചനം .... ഞാൻ നിന്നെ പഴയതെല്ലാം ഓർമിപ്പിച്ചു വിഷമിപ്പിച്ചല്ലേ ..സോറി

ഏയ് ...ആരോടെങ്കിലും എല്ലാമൊന്ന് തുറന്നു പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു കുറെ കാലമായി മനസ്സിൽ കെട്ടികിടക്കുന്ന ഓർക്കാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളാണ് ,ഇതുവരെ പറ്റിയ ആരെയും കണ്ടില്ല ,എന്നെ മറ്റാരേക്കാളും മനസ്സിലാക്കിയത് നീയാണ് ...നീ മാത്രം ..

ഇനി അതൊന്നും ആലോചിച്ചു വിഷമിക്കണ്ട .....അതെല്ലാം കഴിഞ്ഞ കാലം

അന്ന് നിന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി വരാൻ എനിക്ക് ധൈര്യമില്ലായിരുന്നു ,കുടുംബം ,അന്തസ്സ് ,അച്ഛൻ ,അങ്ങനെ പ്രതിബന്ധങ്ങൾ ഒരുപാട് ....

എനിക്ക് മനസ്സിലാകും ....

എന്റെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞതല്ലാതെ ,നീ വന്ന കാര്യം ഇതുവരെ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ

അങ്ങനെ കാര്യമായിട്ട് ഒന്നുമില്ല ,ഇതൊക്കെത്തന്നെ മനസ്സു തുറന്നു സംസാരിക്കുക ...

എന്റെ മനസ്സല്ലേ തുറന്നുള്ളു ....നിനക്ക് പറയാൻ ഉണ്ടാവുല്ലോ .....പറ

ഞാൻ എന്താ പറയാ

സന്ധ്യയെ കുറിച്ച് പറ ...

സന്ധ്യ............എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ അനുഭവിച്ച കുറച്ചു നല്ല നാളുകളുടെ ഓർമ്മയാണ് ,ഇന്നും അവൾ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു ,ഏതൊരു പുരുഷനും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭാര്യ ,ഒരുതരത്തിലുമുള്ള സ്വരച്ചേർച്ച ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിട്ടില്ല ,മനസ്സുകൊണ്ടും ശരീരം കൊണ്ടും അവൾ എന്നെ ഒരുപാടു സ്നേഹിച്ചു ,ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച പോലൊരു ഭാര്യ ,നീ പോയതില്പിന്നെ ജീവിതം അര്ഥശൂന്യമായി