പുഷ്‌പ്പ അറിയാതെ

Pushpa Ariyathe | Author : Gilli Bala

പുറത്ത് കാറ്റ് മരച്ചില്ലകളെ തഴുകി കടന്നുപോകുന്നു. ആ വലിയ ബംഗ്ലാവിനുള്ളിൽ മെഴുകുതിരി വെട്ടത്തിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. കിടക്കയിൽ, പ്രണയത്തിന്റെ ആവേശം അടങ്ങിയ ശേഷം തളർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു പുഷ്പയും ശ്രീവല്ലിയും.

പുഷ്പയുടെ കരുത്തുറ്റ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ച്, അവന്റെ വിയർപ്പിന്റെയും ചന്ദനത്തിന്റെയും മണം ആസ്വദിച്ച് ശ്രീവല്ലി കിടന്നു.

​അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ മെല്ലെ തലോടിക്കൊണ്ട് പുഷ്പ കുറേനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു. അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം അപ്പോഴും ക്രമമായിരുന്നില്ല.

​ശ്രീവല്ലി: (മെല്ലെ തലയുയർത്തി നോക്കി)

"എന്തിനാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്? നാളെ പോകേണ്ടതല്ലേ... ഒന്ന് ഉറങ്ങിക്കൂടെ?"

​പുഷ്പ: (ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചുയർത്തി) "ഈ പുഷ്പരാജിന് ഉറക്കമൊന്നുമില്ലടീ... നിന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരുന്നാൽ ഈ രാത്രി തീരില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്നു."

​ശ്രീവല്ലി: "ചൈന വരെ പോകണ്ടേ? അവിടെ വലിയ വലിയ ആൾക്കാരാണെന്നാ കേശവൻ പറഞ്ഞത്. എനിക്ക് എന്തോ ഒരു പേടി. അവിടെ ചെന്നിട്ട് അടിയുണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കരുത്, കേട്ടല്ലോ?"

​പുഷ്പ ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് അവളെ തന്നിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു.

​പുഷ്പ: "നീ പേടിക്കണ്ട. ഈ പുഷ്പയെ തൊടാൻ അവിടെ ആരും ജനിച്ചിട്ടില്ല. പിന്നെ, നിന്റെ ഈ മുഖം മനസ്സിൽ ഉള്ളപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. ലോഡ് എത്തിച്ച്, പണവുമായി ഞാൻ വേഗം തിരിച്ചെത്തും. അന്ന് നമുക്ക് ഇതിലും വലിയൊരു ആഘോഷം നടത്താം."

​ശ്രീവല്ലി അവന്റെ നെഞ്ചിൽ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ചിത്രം വരച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അല്പം നനഞ്ഞിരുന്നു.

​ശ്രീവല്ലി: "നിങ്ങൾ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ ഈ വീടും കാടും ഒക്കെ എനിക്ക് പേടിയാ. കേശവനും പിള്ളേരും ഉണ്ടെങ്കിലും... നിങ്ങളുടെ ആ ശബ്ദം കേട്ടില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് സമാധാനം ഉണ്ടാവില്ല."

​പുഷ്പ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.

​പുഷ്പ: "കേശവനോട് ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവൻ നിന്റെ നിഴലായി കൂടെയുണ്ടാകും. നീ ധൈര്യമായിരിക്കണം. ഈ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ റാണി നീയല്ലേ? ഞാൻ വരുന്നത് വരെ ഈ സിംഹാസനം നീ കാക്കണം."

​ആ രാത്രിയുടെ ബാക്കി സമയം അവർ പരസ്പരം വാക്കുകൾ കൊണ്ടും മൗനം കൊണ്ടും പ്രണയിച്ചു. നേരം പുലരാൻ ഇനി അധികം സമയമില്ലെന്ന് അവർക്കറിയാമായിരുന്നു. പുഷ്പയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നിർണ്ണായകമായ യാത്രയ്ക്ക് മുൻപുള്ള ആ നിമിഷങ്ങൾ, ശ്രീവല്ലിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മാറ്റങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുമെന്ന് അവർ അപ്പോൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.

മുറിയിലെ നിലവിളക്കിന്റെ വെളിച്ചം ചുവരുകളിൽ നിഴൽരൂപങ്ങൾ തീർത്തു. ജനലിലൂടെ വരുന്ന തണുത്ത