Chapter Title : മഞ്ഞണിഞ്ഞ വഴികളും അലിയുന്ന മനസ്സുകളും [രതിമന്മഥൻ]

പെട്ടെന്ന് ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഒന്ന് മാറിയാൽ ഇറങ്ങാമായിരുന്നു."

"അതുതന്നെയാ ഞാനും ഓർത്തത്," ജാലകത്തിനടുത്തേക്ക് നടന്ന് മൂടൽമഞ്ഞിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് ഹിബ പറഞ്ഞു. "നല്ല കാലാവസ്ഥയല്ലേ... ഈ തേയിലത്തോട്ടത്തിലൂടെ മഞ്ഞുകൊണ്ടു നടക്കുന്നതിന്റെ സുഖം ഒന്ന് വേറെതന്നെയാ.

പക്ഷെ ആണുങ്ങൾ നിങ്ങൾ മൂന്നുപേരും ഒന്ന് പുറത്തിറങ്ങി നിന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഡ്രസ്സ് മാറാൻ സൗകര്യമായിരുന്നു."

നൗഫൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ബെഡിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. "അതിന്റെയൊക്കെ ആവശ്യമുണ്ടോ ഹിബേ? ഞങ്ങൾക്കും ഡ്രസ്സ് മാറാനുള്ളതല്ലേ. അതിന് എല്ലാവരും വെവ്വേറെ നിൽക്കേണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല.

നമ്മളെല്ലാം ഒന്നല്ലേ, പരസ്പരം കണ്ടാൽ എന്താ ഇത്ര വലിയ പ്രശ്നം? അല്ലേ നസീമത്താ?"

നസീമ ഒരൽപ്പം ദേഷ്യവും എന്നാൽ അതിലേറെ നാണവും കലർന്ന ഭാവത്തിൽ നൗഫലിനെ ഒന്ന് നോക്കി. "എന്തേലും കാണിക്ക്... പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാകുന്ന ആരും ഇവിടെയില്ലല്ലോ," എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ ബെഡിന്റെ അരികിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു.

നൗഫൽ അവൻ ഇട്ടിരുന്ന ടി-ഷർട്ടും ജീൻസും ഊരി ബെഡിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ഒരു ഷെഡ്ഡി മാത്രമായി അവൻ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും ഉണ്ണിയും താൻ ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ടും ഷർട്ടും ഊരി മാറ്റി.

അവൻ ഒരു ബോക്സർ ആയിരുന്നു അടിയിൽ ഇട്ടിരുന്നത്. ഷബീറും തന്റെ ജീൻസും ഷർട്ടും അഴിച്ച് നസീമയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു. മൂന്നു പേരും ഭാര്യമാർ ഡ്രെസ്സ് മാറുന്നത് കാണാൻ കൊതിയോടെ ഇരുന്നു.

ഷബീർ നസീമയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നുചെന്നു. അവളുടെ കുർത്തിയുടെ സ്ലിറ്റിലൂടെ കൈ കടത്തി ജീൻസിന്റെ സിപ്പും ബട്ടൺസും അഴിച്ചു. അവളെ പതിയെ ബെഡിലേക്ക് മറിച്ചിട്ട്, അവളുടെ കാലുകൾ ചെറുതായി ഉയർത്തി ബോഡി ഫിറ്റ് ജീൻസ് അഴിച്ചെടുത്തു.

അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ സാമീപ്യത്തിൽ നസീമയുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി. ജീൻസിനുള്ളിൽ