Chapter Title : യാത്രമൊഴിയും പ്രണയരാവും [രതിമന്മഥൻ]

ഞാൻ കരുതി നിങ്ങൾ അവിടെത്തന്നെ കിടന്നുറങ്ങിയെന്ന്," അൻസിബ തമാശയായി ചോദിച്ചു.

കൈകളിലെ ഭാരമുള്ള ഷോപ്പിംഗ് കവറുകൾ ഹാളിലെ വലിയ ഗ്ലാസ്സ് ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് നസീമ അല്പം ക്ഷീണത്തോടെ, എന്നാൽ വലിയൊരു ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു, "ഷോപ്പിംഗ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കുറച്ചു വൈകി.

മാളിൽ വലിയ തിരക്കായിരുന്നു. അത് കഴിഞ്ഞ് പിന്നെ ഫുഡ് കഴിക്കാനും കയറി, അതാണ് ഇത്രയും വൈകിയത്." ടേബിളിൽ വീണ കവറുകളുടെ ശബ്ദം ആ വലിയ ഹാളിൽ മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.

അൻസിബ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു, "ശരി, എന്തായാലും എല്ലാവരും വേഗം പോയി ഫ്രഷ് ആക്. യാത്ര കഴിഞ്ഞു വന്നതിന്റെ ക്ഷീണം എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തുണ്ട്.

ഞാൻ ഈ സാധനങ്ങളൊക്കെ പാക്ക് ചെയ്യാൻ സഹായിക്കാം." എന്നാൽ ഈ വാക്കുകൾ പറയുമ്പോഴും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നൗഫലിനെയും ഹിബയെയും തിരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വൈകുന്നേരം മുറിയിൽ നടന്ന ആ അപ്രതീക്ഷിത സംഭവത്തിന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളുടെ ഉള്ളിലൊരു കള്ളച്ചിരി വിടർത്തിയിരുന്നു.

അവൾ അവരെ രണ്ടുപേരെയും ഒളികണ്ണിട്ട് നോക്കി. അൻസിബയുടെ ആ കുസൃതി നിറഞ്ഞ നോട്ടം നേരിടാൻ നൗഫലിനും ഹിബയ്ക്കും വല്ലാത്തൊരു ചമ്മലുണ്ടായിരുന്നു. വൈകുന്നേരത്തെ ആ അവസ്ഥയുടെ ജാള്യത അവരെ ഇപ്പോഴും വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല.

അവർ പരമാവധി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. ആ ചെറിയ നാണക്കേട് മാറ്റാനായി നൗഫൽ വേഗം നോട്ടം മാറ്റി വേറെ എന്തൊക്കെയോ തിരയുന്നതുപോലെ അവിടെ നിന്നു.

ഈ സമയം ഷബീർ പതുക്കെ നൗഫലിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. മറ്റാരും കേൾക്കാത്ത ശബ്ദത്തിൽ അവൻ നൗഫലിന്റെ കാതിൽ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു, "എടാ നൗഫലേ, എന്തായാലും നാളത്തെ നമ്മുടെ യാത്രയ്ക്ക് മുൻപ് നമുക്കൊന്ന് ശരിക്കും റിലാക്സ് ചെയ്യണം.

ഭയങ്കര ടെൻഷൻ