Chapter Title : യാത്രമൊഴിയും പ്രണയരാവും [രതിമന്മഥൻ]

അവൾ ആവോളം ശ്വസിച്ചു. നൗഫൽ അവളെ പതുക്കെ തന്നിൽ നിന്നകറ്റി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

ആ കണ്ണുകളിലെ പ്രണയം അവനെ വല്ലാതെ സ്പർശിച്ചു. അവൻ അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. അവരുടെ ശ്വാസങ്ങൾ പരസ്പരം കലർന്നു. പ്രണയവും വാത്സല്യവും നിറഞ്ഞ ആ ചുംബനത്തിൽ ഹിബയുടെ സങ്കടങ്ങൾ അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

"ഞാൻ എപ്പോഴും നിന്റെ കൂടെത്തന്നെ ഉണ്ടാകും, ദൂരെയാണെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സു മുഴുവൻ ഇവിടെയായിരിക്കും," നൗഫൽ അവളുടെ കാതിൽ സ്വകാര്യം പറഞ്ഞു.

സമയം മൂന്ന് മണിയോട് അടുക്കുന്നു. എല്ലാവരും ഹാളിൽ ഒത്തുകൂടി. ബാഗുകളെല്ലാം ഉണ്ണി കാറിലേക്ക് എടുത്തുവെച്ചു. യാത്ര പറയേണ്ട സമയമായിരിക്കുന്നു. വീടിന്റെ ഉമ്മറപ്പടിയിൽ അവർ നിന്നു.

ഷബീറും നൗഫലും തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ഓരോരുത്തരെയായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. നസീമയും ഹിബയും തങ്ങളുടെ ഭർത്താക്കന്മാർക്ക് സ്നേഹം നിറഞ്ഞ യാത്രാമൊഴി നൽകി. ഓരോ ഉമ്മയിലും കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിലും പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്തത്ര സ്നേഹം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

അനിത ഉണ്ണിയോട് ശ്രദ്ധിച്ചു വണ്ടിയോടിക്കണം എന്ന് പ്രത്യേകം ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

കാറിന്റെ എഞ്ചിൻ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ ഒരു വലിയ മൗനം അവിടെ തളംകെട്ടി നിന്നു. ഷബീറും നൗഫലും കാറിലേക്ക് കയറി. ഉണ്ണി ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്നു.

ഹെഡ്ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചം മുറ്റത്തെ ഇരുട്ടിനെ വകഞ്ഞുമാറ്റി. ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുന്ന ഹിബയെയും നസീമയെയും അനിതയെയും അവർ കൈവീശി കാണിച്ചു. കാർ പതിയെ ഗേറ്റുകടന്ന് റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങി.

കണ്ണിൽ നിന്ന് മറയുന്നതുവരെ നസീമയും ഹിബയും ആ കാറിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പുലർച്ചെയുടെ തണുപ്പുള്ള കാറ്റ് കാറിന്റെ വിൻഡോയിലൂടെ അകത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. കേരളത്തിലെ ആ ഗ്രാമീണ റോഡുകളിലൂടെ ഉണ്ണിയുടെ കാർ മുന്നോട്ട്