Chapter Title : രാജഹംസം

ദൂതയക്കണം" അശ്വിനൻ ചോദിച്ചു.. എങ്കിലും അശ്വിനൻ മെല്ലെ അതിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു , എന്നാൽ അശ്വിനനെയും ആ ഹംസം സ്പർശിക്കുവാനനുവദിച്ചില്ല.. അത് അന്ന നടയോടെ പുറത്തേക്ക് പോയി.. "ഞാൻ ദയയോട് തന്നെ ചോദിക്കാം. ഇതാർക്കാണെന്ന് അതു വരെ സ്നേഹപ്രിയനിവിടെ വിശ്രമിക്കൂ." കവിളിൽ മുഖമുരസി ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ സിദ്ധാർത്ഥ കുമാരൻ ദയയ്ക്കരികിലേക്ക് പോയി.. സിദ്ധാർത്ഥൻ പോയപ്പോൾ ആ ഹംസം വീണ്ടും അറയിലേക്ക് കയറി..അശ്വിനൻ അതിനെ കയ്യിലെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. അത്യാശ്ചര്യം അത് അശ്വിനന്റെ കയ്യിൽ വഴങ്ങി... രാജകുമാരി നമുക്കാണൊ ദൂതയച്ചത്. അശ്വിനൻ അശ്ചര്യതയോടെ അതിന്റെ ചിറകിൽ ഒളിച്ചു വച്ച എഴുത്ത് ഊരിയെടുത്തു.. ഹംസത്തിന്റെ ചിറകിൽ നിന്നും അശ്വിനൻ ആ എഴുത്തെടുത്തു.. അതിൽ ജേഷ്ടന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ചതിലുള്ള നന്ദിയും, പിന്നെയൊരു ചോദ്യവും ആയിരുന്നു അതിൽ ശൂന്യമായി ഒരുപാട് സ്ഥലം അവശേഷിക്കുന്നുമുണ്ടായിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ ചോദ്യത്തിനുത്തരം നൽകാനാവും അശ്വിനൻ മനസ്സിൽ കരുതി. ചോദ്യമിതാണ് " ഈ ലേകത്ത് ഏറ്റവും സൗന്ദര്യമുള്ളതെന്താണ്;?.ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരത്തിന് അശി നന് അതികം സന്ദേഹിക്കേണ്ടിയിരുന്നില്ല. അശ്വിനൻ ആ ശൂന്യമായ സ്ഥലത്ത് ഉത്തരമെഴുതി. "അതു പുരുഷന്റെ സൗന്ദര്യമാണ്" മറുപടി ഹംസത്തിന്റെ ചിറകിൽ തിരികെ വച്ചു.. മറുപടിയുമായി രാജഹംസം ആലസ്യമായ അന്നനടയോടെ മടങ്ങി പോയി... അപ്പോഴേക്കും കുമാരൻ സിദ്ധാർത്ഥൻ മടങ്ങിയെത്തിയിരുന്നു.. ദയയുടെ സന്ദേശത്തെ പറ്റി പറയണൊ?! അശ്വിനൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. വേണ്ട പിന്നീട് പറയാം.. "എന്താണു നമ്മുടെ പ്രാണൻ നിശ്ചലമായി ചിന്തിക്കുന്നത് " സിദ്ധാർത്ഥൻ ചോദിച്ചു. ഒന്നും തന്നേയില്ലെന്നു അശ്വിനൻ ഉത്തരം നൽകി.. സിദ്ധാർത്ഥൻ ചെന്നു ഭടൻമാർക്ക് നിർദ്ധേശം നൽകി ആരും തന്നെ വന്നാലും അകത്തേക്ക് പ്രവേശിപ്പിക്കേണ്ടതില്ല എന്നായിരുന്നു സിദ്ധാർത്ഥന്റെ ഉത്തരവ്.. ശേഷം സിദ്ധാർത്ഥൻ അശ്വിന ന് അരികിലെത്തി തന്റെ മേലിലണിഞ്ഞ മേല് വസ്ത്രം വലിച്ചെറിഞ്ഞ് അർദ്ധനഗ്നനനായി കാമഗന്ധർവനപ്പോലെ നിന്നു..അശ്വിനൻ ആ സുന്ദരപുരുഷന്റെ പൂണൂൽ ധരിച്ച അർദ്ധനഗ്നമേനി കണ്ട് മതിമറന്ന് നിന്നു.. ദയാ രാജകുമാരിക്ക് കൊടുത്ത ഉത്തരം പൂർണമായും ശരിയാണ് സമസ്ത വർഗത്തിന്റെയും പുരുഷൻ അതാണ് ഏറ്റവും സുന്ദരൻ .. അശ്വിനൻ സിദ്ധാർത്ഥന്റെ ശരീരം കാണുന്നത്ത ഇന്നാദ്യമല്ല എങ്കിലും ഈ മതിച്ച ശരീരത്തിന് അനുദിനം സൗന്ദര്യം വർദ്ധിച്ചു വരുന്നു.. തന്റെ മെയ്യിലേക്ക് സിദ്ധാർത്ഥനെ ക്ഷണിക്കാനായി അശ്വിനൻ