Chapter Title : രാത്രി [വേടൻ]

പിണക്കം മാറിയിന്ന്... ഞാൻ ഇപ്പോളും പിണക്കത്തിലാ... ""

ചുണ്ട് രണ്ട് സൈഡിലേക്ക് കോട്ടി അവൾ പരിഭവം കാണിച്ചു തിരിഞ്ഞു കിടന്ന്.. ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞു ഞാൻ ഒരു ചിരിയോടെ ഉയർന്നു പൊങ്ങി പുറകിലൂടെ തലയെത്തിച്ചു അവളുടെ കവിളിൽ വേദനയില്ലാത്ത ഒരു കടി കൊടുത്തൂ പിന്നീട് അവിടെ തന്നെ അമർത്തിയൊരു ഉമ്മയും, കുറച്ചുനേരം ആ കവിളിൽ ന്റെ ചുണ്ടുകൾ പതിഞ്ഞിരുന്നു.

ചുണ്ടുകൾ പിൻവലിക്കാതെ തന്നെ ഞാൻ അവളോടായി ചോദിച്ചു

"" പിണക്കം മാറിയോ ന്റെ പെണ്ണിന്റെ...?? ""

അവിടെ അനക്കമില്ല പെണ്ണ് പിണക്കത്തിലാ..ചുണ്ടിലേക്ക് ഒഴുകി എത്തിയ എന്തോ ഒന്ന് നേർത്ത ഉപ്പുരുചിയെക്കുമ്പോൾ അവൾ കരഞ്ഞിരുന്നോ ന്ന് ഒരു നിമിഷം എന്നിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയി..

"" പൊന്നെ... ടാ.. കണ്ണോറന്നേ...

തമാശ കളിക്കല്ലേ പെണ്ണെ..!!നിക്ക് ദേഷ്... ദേഷ്യം വരുവേ....

വാവേ ടാ... ഏട്ട..ന്റെ പൊന്ന്... പൊന്നല്ലേ കണ്ണൊറക്കെടാ ....

മോളെ .. !!അയ്യോ.... ദൈവമേ.... ഭ്രാന്ത് പിടിക്കണേ...

അമ്മേ....... അമ്മേ.... ""

ഞെട്ടിപിടഞ്ഞെണ്ണിറ്റ എന്റെ മുന്നിൽ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് കിടക്കണ ന്റെ പെണ്ണ്.. ന്റെ ശരീരം തളർന്നു... ദൈവം ന്നേ കൈ വിടുവാണോ.. വേറൊന്നുമാകരുതേ ന്ന് ഞാൻ അകമുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു.ന്റെ സമനില നശിക്കുന്നതായി തോന്നി എഴുന്നേറ്റ് ഓടണമെന്നുണ്ട് ന്നാൽ ശരീരം അതിന് അനുവദിക്കുന്നില്ല.. കണ്ണുകളിൽ മങ്ങൽ ഉളവായി തുടങ്ങിയപ്പോ മനസ്സിലായി ന്റെ കാണുകൾ നിറയുന്നുണ്ട് ന്ന്..

എന്തൊക്കെയോ ഞാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ്, അവളെ ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ പോലും കഴിയുനില്ല, നേർവീരമായി ല്ലാം നോക്കി നിൽക്കനെ കഴിഞ്ഞുള്ളു..

"" ഇതിനാണോ ഡാ.. നീ എന്നോട് ഇത്രയും നേരം മിണ്ടിയത്... ചിരിച്ചത്,, കുസൃതി കാട്ടിയത്...

ന്താ നീ പറഞ്ഞെ മരിക്കില്ലന്നോ... മരിച്ചാൽ ന്റെ ചെക്കൻ ഒറ്റക്കക്കുന്നോ...

ന്നിട്ട് ന്തിനാ പെണ്ണെ ഇപ്പൊ നീ പോയെ..!

ന്തിനാ ഈശ്വര ഇതിനെ നീ എടുത്തേ... വേറൊന്നും ഞാൻ ചോദിച്ചില്ലല്ലോ... ഉവ്വോ. ഇവളെ,,, ഇവളെമാത്രമല്ലേ ഞാൻ ചോദിച്ചുള്ളൂ..

ഇനിയരാ പെണ്ണെ ന്നേ വഴക്ക് പറയാ... ചെവിക്ക് പിടിക്കാ കുറുമ്പ് കാട്ടാ...

ഒന്ന് പറഞ്ഞിട്ടെങ്കിലും പോകാതിലായിരുന്നോടി നിനക്ക്.. അവസാനായി ചോദിച്ച ചുംബനം പോലും വാങ്ങാതെ പോകാൻ മാത്രം ന്താ