Chapter Title : രാത്രി [വേടൻ]

നിനക്ക് ധൃതി ... ഏഹ്ഹ്.. ന്നാ പോ... ന്നോട് ഒന്നും പറഞ്ഞിനി വന്നുപോകരുത്... ""

അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ ആരൊക്കെയോ വന്നു നിറയുന്നത് അറിയുന്നുണ്ട്, മുന്നിൽ ജീവനില്ലാതെ കണ്ണ് തുറന്ന് കിടക്കുന്ന രാഖിയെ നോക്കി പിച്ചും പെയ്യും പറയുന്ന അഭിലാഷിനെ ഒരു നിമിഷം എല്ലാരും നോക്കി നിന്നു, കുടി നിന്നവരുടെ കണ്ണുകൾ എല്ലാം ഈറനണിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അവനെ ഒന്ന് പിടിച്ച് മാറ്റാനോ ആസ്വാസിപ്പിക്കാനോ ആർക്കും കഴിയില്ല കാരണം, അവന്റെ മുന്നിൽ ജീവനില്ലാതെ കിടക്കുന്നത് അവന്റെ പാതിയാണ്.. കത്തിയാളുന്ന അഗ്നിക്ക് മുന്നിൽ അവന്റെ താലി യുടെ അവകാശിയായി അവനിലേക്ക് ചേക്കേറിയവളാണ്, ജീവൻ ഉള്ളടത്തോളം നീയെന്റെയാണെന്നും ഞാൻ നിന്റെയാണെന്നും ഈശ്വരനുമുന്നിൽ വാക്ക് കൊടുത്തവർ.. ഇന്ന് ആ ഈശ്വരൻ തന്നെ അവരെ തമ്മിൽ വേർപെടുത്തി., അത്രമേൽ മനോഹരമാകുന്നതൊന്നിനെയും ഒന്നിക്കാൻ ഈശ്വരൻ അനുവദിക്കില്ല...!!

കുടി നിന്നവർക്കടുത്തായി ഒരുവന്റെ കൈകളിൽ അവന്റെ ഏട്ടത്തിയുടെ ഡയറി ഉണ്ടായിരുന്നു മടക്കിവച്ച ഭാഗത്തു കൂടെ വിരലോടിച്ച അവന്റെ കണ്ണീർ ആ വാക്കുകളെയും പടർത്തി.. അതിങ്ങനെയായിരുന്നു.

"" വേദന കിനിഞ്ഞിറങ്ങും മുൻപേ... ജീവിതത്തിലെ മറക്കാനാവാത്ത ഓരോ നിമിഷവും ഇനിതിരിച്ചു കിട്ടില്ലെന്ന അറിവോടെ- ഓർത്തെടുക്കും മുൻപേ,

പെട്ടെന്നൊരു നിമിഷത്തിൽ മരിച്ചുപോകുക എന്നത് എത്ര മനോഹരമാണ്...

അടുത്ത ജന്മത്തിൽ നിനക്കായി ഞാൻ കാത്തിരിക്കും, മണ്ണിൽ അലിഞ്ഞാലും വീണ്ടും തളിർക്കുമെന്ന വാശിയോടെ...

എന്ന് ന്റെ ഏട്ടന്റെ മാത്രം

രേഖു..... ? ""

അവസാനിച്ചു......

വേടൻ ❤️❤️