Chapter Title : രാത്രിയില്‍ വിടരുന്ന പൂവുകള്‍ [സ്മിത]

"എന്നാ വേണം എന്ന് വെച്ചാ ചെയ്യ്... എന്നൊക്കെ ചേച്ചി പറയും..എന്നിട്ടു എനിക്ക് വേണ്ടത് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ഉടക്കുമായി വരും..."

"ഡാ, ഡാ, ഡാ...ഒത്തിരി അങ്ങ് പോകല്ലേ..."

"കണ്ടോ! അതാ പറഞ്ഞെ..."

പെട്ടെന്നവൻ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ കൈകൾ അവളെ വലയം ചെയ്തു. അവന്റെ വിരിമാറിൽ അവളുടെ മുഴുത്ത തുറിച്ച  നിറമാറ് അമർന്ന് ഞെങ്ങി ചേർന്നു.

അവന്‍റെ അരക്കെട്ടിന്റെ ദൃഢത അവളുടെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ വിരിഞ്ഞു വിടർന്ന നിതംബത്തിൽ അവന്‍റെ  കൈകൾ അരിച്ചിറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൾ അവനെ വിടുവിച്ചു.

"മതി...."

"എന്‍റെ  ദൈവമേ!"

അവൻ തുള്ളിച്ചാടി.

"ഇത്രയേലും ചേച്ചി സമ്മതിച്ചല്ലോ! ഇനി ചത്താലും കുഴപ്പമില്ല..."

"ഇത്രയേലും എന്നോ? അപ്പോൾ എന്തൊക്കെ വിചാരിച്ചാ മോൻ ഇങ്ങോട്ട് വന്നേ?"

"അതിപ്പം പറയുന്നില്ല..."

അവൻ പറഞ്ഞു.

"പറഞ്ഞാ ചേച്ചി എന്നെ തല്ലിക്കൊല്ലും..."

അത് പറഞ്ഞ് അവളുടെ വിരിഞ്ഞ് ഉരുണ്ട മുഴുത്ത ചന്തിയിൽ പിടിച്ച് ഞെക്കിയിട്ട് അവൻ പിന്തിരിഞ്ഞു.

"ഓഹ്...ഹോ..."

അപ്രതീക്ഷിതമായ അവന്‍റെ  പിടിയിൽ അവൾ അമ്പരന്നു.

"എന്നാ ഒരു ഞെക്കാ ആ ചെറുക്കൻ ഞെക്കിയത്..."

അവൻ പിടിച്ച് ഞെക്കിയ ഭാഗത്ത് തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞു.

പിന്നെ അവൾ സ്റ്റവിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

രണ്ടു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞില്ല, അതിന് മുമ്പേ പിമ്പിൽ ആരോ നിൽക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഞെട്ടിപ്പോയി.

സുനില്‍!

"പേടിച്ചുപോയല്ലോ!"

അവൾ അവൻ്റെ നേരെ കയ്യോങ്ങി.

"നിനക്ക് ഒന്ന് ഒച്ചയിട്ട് വന്നാ എന്നാ? മനുഷ്യന്റെ നല്ല ജീവൻ പോയി! കോപ്പ്!"

"അയ്യോ ചേച്ചി അടിക്കല്ലേ! സോറി!"

അവൻ തൊഴുകൈയ്യോടെ പറഞ്ഞു.

അവൻ ചമ്മലോടെ