Chapter Title : രാവ് 2 [Achillies]

വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്,. അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കാമ്പസിന് പുറത്തുള്ള ആരൊക്കെയോ ഉണ്ടെന്നു പറയുന്നു, നിങ്ങളുടെ സേഫ്റ്റി നോക്കേണ്ടത് ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം അല്ലെ…തുടക്കത്തിലേ തന്നെ ഒരു പ്രശ്നം വേണ്ട…"

ദേവൻ സാർ ഒന്നു മയപ്പെടുത്തി മുന്നോട്ടു കയറി സംസാരിച്ചതും കിട്ടിയ ഗ്യാപ്പിൽ ആളാവൻ വന്ന ജിജോ ഊരിയിട്ടു മുങ്ങി.

ഋതിനും ബാക്കി ഉള്ളവരും അങ്ങേരുടെ പോക്ക് കണ്ടു കടിച്ചു പിടിച്ചു ചിരിച്ചപ്പോൾ കാർത്തിക്ക് സാറും വശത്തൂടെ പോയ ചിരി കഷ്ടപ്പെട്ടു അടക്കി.

"ഞങ്ങൾ കാരണം ഇവിടെ ഒരു പ്രശ്നോം ഉണ്ടാവില്ല…പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഈ ഒഴിവായ പ്രശ്നം അവന്മാരിനിയും പൊക്കിക്കൊണ്ടു വന്നാൽ ഞങ്ങളായിട്ടൊന്നും തുടങ്ങിയില്ലെങ്കിലും തീർക്കുന്നത് ഞങ്ങളായിരിക്കും…"

അത്രയും പറഞ്ഞു ജോയൽ കോളേജിലേക്ക് നടന്നതും പിറകെ ബാക്കി ഉള്ളവരും പോയി.

"ഡാ കാൽവി…."

ഒരു തല്ലു ഒഴിവായതിന്റെ ആശ്വാസത്തിൽ ഞാൻ തിരികെ നടക്കുമ്പോൾ ദേവൻ സാർ എന്നെ വിളിച്ചു.

എന്റെ ഡിപാർട്മെന്റ് ന്റെ എച് ഒ ഡി യാണ്.

കൂടെ കാർത്തിക്ക് സാറും നടന്നു വരുന്നത് കണ്ടപ്പോഴേ ഊഹിച്ചു, ഉപദേശിക്കാനുള്ള വരവാണെന്നു.

"ഡാ…ജോയലിനോട് ഒന്നു അടങ്ങാൻ പറയണം…എപ്പോഴാ എന്താ പറയുന്നേ എന്നു പോലും അവനറിയില്ല…"

ദേവൻ സാർ സ്വരം പതുക്കെ ആക്കി എന്നോട് സംസാരിച്ചു.

"സർ ജിജോ സർ ചുമ്മ വന്നു അവനെ പറഞ്ഞത് സാറും കേട്ടതല്ലേ…"

"എടാ ഞാൻ അങ്ങേരെ സപ്പോർട് ചെയ്തു പറഞ്ഞതല്ല, അയാൾ ചെയ്തതെന്താണെന്നും അതിലെ തെറ്റും ഒന്നും ഞങ്ങളാരും മറന്നിട്ടുമില്ല ന്യായീകരിക്കുകയുമില്ല, പക്ഷെ ജോയലിന്റെ പോക്ക്, അവന്റെ എടുത്തുചാട്ടം, നിനക്കറിയാലോ അന്നത്തെ ആ പ്രശ്നം എങ്ങനെയാ തീർന്നതെന്നു,...കൂടുതൽ പേർക്കും അറിയില്ല,

പെട്ടെന്ന് അവനിങ്ങനെ ഒരൊന്നൊക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ അയാളേക്കാളും വിഷമം ഉണ്ടാവുക ആ കുട്ടിക്കായിരിക്കും, അതുകൂടി റിക്വസ്റ്റ്‌ ചെയ്തിട്ടാണ് അന്ന് എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചത്,..."

കാർത്തിക്ക് സാർ എന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു പറഞ്ഞു.

"നീ ഈ കാര്യം ഒന്നവനോട് പറയണം, ആ കുട്ടിക്ക് വേണ്ടിയെങ്കിലും ഈ കാര്യം ഇനി ഇതുപോലെ വിളിച്ചു പറയരുതെന്ന്….നിനക്കും ന്യായമാണെന്ന് തോന്നുകയാണെങ്കിൽ മതി…"

കാർത്തിക്ക് സാർ കാര്യമായിട്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു.

"നീ കോളേജിലേക്ക് ചെല്ലു ഞങ്ങൾ അവന്മാരോടൊന്നു സംസാരിക്കട്ടെ പോലീസ് വരും മുന്നേ ഒന്നു പറഞ്ഞുനോക്കട്ടെ…വെറുതെ തല്ലു കൊള്ളിക്കണ്ടല്ലോ…"

ദേവൻ സർ അത്രയും പറഞ്ഞു കാർത്തിക്ക് സാറിനെയും കൂട്ടി ഗ്രൗണ്ടിന്റെ സൈഡിൽ കൂടി നിന്ന അവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

ഞാൻ തിരികെ കോളേജിലേക്കും.

നടക്കുന്ന വഴി ഞാൻ ആലോചിച്ചത് അവർ പറഞ്ഞ കാര്യം തന്നെ ആയിരുന്നു.

കഴിഞ്ഞ