Chapter Title : രാവ് 2 [Achillies]

ഉള്ളൂ, മൂന്നുകൊല്ലം ഞാൻ വെറുതെയാക്കില്ല…"

അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ പൈസ അയച്ചിട്ടുണ്ട്, അച്ഛന് കിട്ടിയിരുന്നോ…"

"അതൊക്കെ കിട്ടി…നീ എല്ലാ മാസവും ഇങ്ങനെ അയക്കണം എന്നില്ല, ഇവിടെ ഇപ്പൊ അങ്ങനെ അത്യാവശ്യം ഒന്നും ഇല്ലെടാ….പിന്നെ എന്തെങ്കിലും വന്നാലും ചോദിക്കാൻ നിന്നെപ്പോലെ ഒരുപാട് പേരുണ്ടല്ലോ, നീ കുറച്ചൊക്കെ സേവ് ചെയ്തു വെക്കാനും കൂടി പഠിക്കണം…ജീവിതം ഇനിയും ഒരുപാട് ഉള്ളതാ…"

അച്ഛൻ ഞാൻ അയച്ച പണത്തിന്റെ വില എന്നെ തന്നെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കി.

"അറിയാം അച്ഛാ….എനിക്കിത് പോലെ കൊടുക്കാൻ വേറെ ആരുമില്ലല്ലോ, കൂടെപ്പിറപ്പുകൾ ആയിട്ട് അവരും പിന്നെ അച്ഛനും ഒക്കെ അല്ലെ ഉള്ളൂ…"

പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു കാൾ വന്നു മിന്നുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

"അച്ഛാ എനിക്ക് മറ്റൊരു കാൾ വരുന്നുണ്ട് ഞാൻ തിരിച്ചു വിളിക്കാം…"

"നീ തിരിച്ചു വിളിക്ക ഒന്നും വേണ്ടട….രാത്രി ആയില്ലേ…"

"ശെരി അച്ഛാ ഗുഡ് നയ്റ്റ്‌,..."

കാൾ കട്ട് ചെയ്തതും ഫോണിന്റെ ഡിസ്‌പ്ലേയിൽ ഞാൻ കണ്ടു അങ്കിയുടെ രണ്ടു മിസ്സ്ഡ് കാൾ.

അപ്പോൾ തന്നെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു….പക്ഷെ എടുത്തില്ല…

ഇതെന്തു പറ്റി ആവോ, ആലോചിച്ചു ഞാൻ മുകളിലേക്ക് നോക്കി ഉച്ചത്തിൽ പാട്ടും വെച്ചു ജോപ്പൻ ആഘോഷിക്കുന്നുണ്ട്, അവൻ വൈകിട്ട് എന്റെ കൂടെ കേറിപ്പോന്നതാ..

"Almost heaven, West Virginia

Blue Ridge Mountains, Shenandoah River

Life is old there, older than the trees

Younger than the mountains, growin' like a breeze

Country roads, take me home

To the place I belong

West Virginia, mountain mama

Take me home, country roads

All my memories gather 'round her

Miner's lady, stranger to blue water

Dark and dusty, painted on the sky

Misty taste of moonshine, teardrop in my eye

Country roads, take me home

To the place I belong

West Virginia, mountain mama

Take me home, country roads"

ജോൺ ഡെൻവർ ന്റെ സ്വരത്തിനൊപ്പം ഓളിയിടും പോലെ ജോപ്പൻ തെണ്ടിയുടെ ഒച്ചയും കേൾക്കുന്നുണ്ട്, ഒരു കുപ്പിയും കൊണ്ടു കേറിപ്പോയതാ തെണ്ടി.

"ജോപ്പൻ മുകളിൽ ഉണ്ടോടാ…."

ഞാൻ കേറി പോവാൻ നേരം താഴെ വിനി ചേച്ചി