Chapter Title : രാവണ ഉദയം 5 [Uncle jhon]

ഇല്ലേ... ഇല്ലേ പുരിയാത്ത മാതിരി നാടികിരിയ അന്താ നായിഗേ യെൻ പുള്ളയെ ട്രാപ് പണ്ണിത്ത അങ്കെ വരാവെച്ചോ ഉനക് ഒന്നും തെരീയുമാ അന്താ പോണു ഇല്ലായ ആതിര കാതൽ പൈത്യം അവളെ യെവകുടയെല്മോ പുടിച്ചുരിക്കെ അവളെ പകരുതേ യേ പുള്ളയിക് പുടികാത് അവളായെലാം യേ പയ്യൻ കേട്കാ പത്തിറുക്കെന്ന് സൊന്ന ഇല്ലേ യേ പുള്ളേ സവും അന്നാലും അവളായെലാം തൊടമാട്ടം നാനും മീൻക്ഷിയും വളർത്ത പുള്ളയവൻ നീ ഇന്ത നാട്ടിലെ കേട്ട് പാർ അന്താ കുടുബത്തിലെ പുതുതലമുറയിലെ ചിലത് എല്ലാം റൊമ്പ മോസ്സമാന വെറി പുടിച്ച നായിഗേ

മനോജ്‌... അന്ന് എന്താ ഉണ്ടായത് എന്ന് ഒന്നും പറയാമോ

മണിയമാ... തബി യെന്നക് പുടികാത്ത ഒരു നാൾ അത്‌ മീനാക്ഷി ഇരുകുബോത് എല്ലാം കാലഭൈരവ കോവിലെ പോയിഡും അവ പോയി സെർധത് അപ്പുറം യേ പുള്ള ശെരിയ തുകലെ ശപിടാമാട്ടോമ് എപ്പയും യേഗായോ പത്തു ഉകതിട്ട് ഇരുപ്പേ അവൻ പ്രചനയെലാം മാർറുത്കെ അന്താ കോവിലെ പോയി പൂജ പണലം ന്നേനച്ചേ അന്നെകി അവനെ വയറു നിറയെ സപിടവെച്ചു ത്ത നാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് കോവിലേക്ക് പോണത് അങ്കെ യെല്ലമേ ക്ലീൻ എല്ലാം പണി രാത്രി താ തിരുപ്പി വിട്ടിൽ വന്തേ അപ്പൊ താ തെരീജാത് യേ പുള്ളയെ കണ്ണോന്ന് അവനെ അവഗ യെതോ പണിട്ടാന്ന് സ്വന്നെ നാൻ അങ്ക പോകരുത്കെ മുന്നാടി യേ മാമാ എന്നെ യെമതി തോ പാർ അന്താ റൂമിലെ അടച്ചു വെച്ചിട്ടർ തബി അന്താ റൂം വാതിൽ അവളവു ബലം യെന്നാലേ മുടിഞ്ച വരേയികും ഓടയിക