Chapter Title : രാവണ ഉദയം 8 [Uncle jhon]

വന്തിറുകെ..... വീട്ടിലെ യാറല്ലമ് ഇറുകെ

കതിർ ...  പൊണ്ടാട്ടി രണ്ടും കുളന്തായി  പൊണ്ടാട്ടി തമ്പി

പയ്യൻ ... .ഉങ്ക വീട് പാക്കത്തിലായ

കതിര്... ആമപ്പാ അങ്കെ വള്ളിയമാൻ കോവിൽ തെരുവിലെ 4 മത് വീട്

പയ്യൻ... ഇങ്കെ താ സ്വന്തം ഊരാ ഉങ്ക പേച്ചു യെന്നോടെ പേച് മതിരിയെ ഇറുക്

കതിര്... സ്വന്താ ഉർ കൊണ്ടാനല്ലൂർ ഇങ്കെ 4 കൊല്ലം അച് വന്ത്

പയ്യൻ ... ആട അണ്ണേ നാനും പകം താൻ  സാത്താനല്ലൂർ

(അത്‌ കേട്ടതും കതിരിന്റെ മുഖത്ത് ടെൻഷൻ വന്നു അവൻ മുഖം തയ്ത്തി)

യേനണ്ണാ ഉർ പേര് കേട്ടതും സൈലന്റ് ആയിട്ടേ ആങ്കെ വന്തിരുകിഗാളാ

കതിര്.... കൊഞ്ചം വർഷത്ക് മുന്നാടി വന്തിറുകെ  (അവൻ ആകെ ഒരു ടെൻഷൻ അനുഭവപ്പെട്ടു..)

പയ്യൻ... അപ്പടിനാ ഉങ്കൾക്ക് സിംഗാനല്ലൂർ  പണ്ഡിഅണ്ണനെ തെറിയുമാ

കതിര്.... യർ നീ യെന്ന വേണോ (അവന്ന് ടെൻഷൻ കുടി വന്നു കൂടെ ദേഷ്യംവും)

പയ്യൻ... അണ്ണാ നാൻ  ഇങ്ക ഒരുത്തരെ തേടി വന്തേ  പണ്ഡിയാണൻ സ്വന്നാർ അവർ ഹെല്പ് പന്നുവർന്ന്

കതിര്... യാര്

പയ്യൻ.. പേര്  അരുൾ മുത്ത് അതാ പേര്

കതിര്... നീ പോലീസാ

പയ്യൻ... അയ്യാ പൊലീസ യെന്ന അണ്ണാ യെന്ന പത്ത പോലീസ് മാതിരിയാ ഇരുകറേ  ച്ചി....

കതിര്.. പണ്ഡിയൻ യെന്ന സൊന്ന

പയ്യൻ... അത്‌ അരുൾ മുത്ത്കിട്ടേ താ സൊല്ല മുടിയും

കതിര്... ഡെയ് മൈര് നാൻ താൻടാ അരുൾ മുത്ത് ഒത്ത മകനെ

പയ്യൻ ഒന്നു ചിരിച്ചു

പയ്യൻ... മുത്താണ്ണേ അപ്പൊ നിഗ്ഗതാ അരുൾ മുത്ത യെ അണ്ണാ കതിര്ന്ന് എല്ലാം സൊല്ലി ടൈം വേസ്റ്റ് പണ്ണിട്ടിയെ

കതിര്.... ഉനക് യെന്ന ഡാ വേണോ

പയ്യൻ... അത്‌ ഒരു വേലായി ഇരുന്തിടിച്ചു അപ്പൊ അത്‌ക് നിങ്കെ ഹെല്പ് പണ്ണ അത്‌ സീക്രമ മുടിച്ചു യെനക് പോകാലം

കതിര്.... പോടാ നാൻ ഒരു മൈരും സെയ പൊറത് ഇല്ലേ പോയിട് ഇല്ലെന കാൽ ഇല്ലാത്തത് ഒന്നു നിനയികാതെ വെച്ച് സെൻജിടുവേ ഉന്നെ പൊട്ടാ പയലേ

പയ്യൻ ... എന്നണ്ണാ